• Cel podróży

  • Wyjazd

    27 czerwca 2020
  • Powrót

    09 lipca 2020
  • Odliczamy do wyprawy

    87 dni 16 godzin
  • Liczba dni

    13 dni
  • Cena bez biletu

    11 900 PLN
Zarezerwuj miejsceZobacz plan podróży

Cena zawiera

  • Transport na miejscu (w tym: prywatne busy z kierowcami, lot wewnętrzny i podróż pociągami)
  • Zakwaterowanie w pokojach dwuosobowych + nocleg w jurtach wieloosobowych + nocleg w przedziale sypialnym w pociągu
  • Opiekę polskiego przewodnika, Macieja Falkowskiego i pracownika goforworld
  • Wejścia do wszystkich odwiedzanych miejsc
  • Wycieczkę kajakową po jeziorze Issyk-kul
  • Wycieczkę konną
  • Pozostałe atrakcje zawarte w programie
  • Ubezpieczenie podróżne

Cena nie zawiera

  • Biletów lotniczych na trasie Warszawa-Biszkek-Warszawa – służymy pomocą w zakupie
  • Wyżywienia

Jadą z nami

Po raz pierwszy wyruszamy na wyprawę do serca Azji – leżących w samym środku tego kontynentu Kirgistanu i Uzbekistanu. Państw odizolowanych od reszty świata tysiącami kilometrów bezkresnych stepów i pustyń. Czekają nas ośnieżone szczyty Tien-szanu, wysokogórskie Jezioro Issyk-kuł, nad którego brzegami mieszkający w jurtach koczownicy wypasają swoje stada i zagubione wśród pustkowi legendarne miasta – Samarkanda, Buchara i Chiwa, których mityczne bogactwa przez wieki rozpalały wyobraźnię podróżników i zdobywców. Zobaczymy egzotyczny świat, który – gdyby nie carowie i bolszewicy – najbardziej przypominałby dziś sąsiedni Afganistan. Świat wciąż mocno przesiąknięty siermiężną sowieckością, spod której jednak pod czujnym okiem współczesnych chanów coraz odważniej wyłania się islam i dawne tradycje klanowo-plemienne.

 

 

 

Azja Centralna kryje tyle bezcennych zabytków, że trzeba byłoby poświęcić co najmniej rok, żeby je wszystkie zwiedzić. Nasz cel jest inny – chcemy poczuć atmosferę regionu, zobaczyć jak żyją jego mieszkańcy i zrozumieć historię, kulturę i współczesność dwóch graniczących ze sobą, ale bardzo różnych krajów – koczowniczego Kirgistanu i będącego spadkobiercą państw leżących na Jedwabnym Szlaku Uzbekistanu.

Naszym przewodnikiem będzie Maciej Falkowski – podróżnik, dyplomata, analityk i wybitny znawca tego rejonu.

Ważne informacje

Wjazd i pobyt

Kirgistan

Obywatele polscy są zwolnieni z obowiązku posiadania wiz na okres pobytu nieprzekraczający 60 dni od dnia wjazdu na terytorium Republiki Kirgistanu.

W przypadku podróży trwającej dłużej niż 60 dni jednak nie dłużej niż 90 dni w celu turystycznym lub biznesowym możliwe jest uzyskanie wizy elektronicznej poprzez stronę internetową www.evisa.e-gov.kg. Wiza elektroniczna nie może zostać przedłużona na terytorium Kirgistanu. Na podstawie wizy elektronicznej granicę Republiki Kirgistanu można przekroczyć jedynie poprzez lotnicze przejścia graniczne na lotniskach „Manas” (Biszkek) i Osz, a także lądowe przejście graniczne Akżoł na granicy z Republiką Kazachstanu. Na pozostałych przejściach granicznych system wizy elektronicznej nie jest obsługiwany. Osoby planujące podróż okres trwania, której będzie przekraczać dozwolony ruchem bezwizowym termin 60 dni w dalszym ciągu mogą uzyskać wizę w przedstawicielstwie Republiki Kirgistanu z pominięciem systemu wizy elektronicznej.

Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej są zwolnieni z konieczności dokonywania rejestracji pobytu na terytorium Republiki Kirgistanu, jeśli okres pobytu nie przekracza 60 dni.

**

Uzbekistan

Uwaga: W związku ze wzmocnioną kontrolą ruchu osobowego wewnątrz kraju, cudzoziemcy powinni zawsze mieć przy sobie paszport wraz z aktualnym zameldowaniem tzw. “propiską”.

Od 1 lutego 2019 wprowadzono ruch bezwizowy dla obywateli 45 państw w tym Polski. Ruch bezwizowy dotyczy pobytów turystycznych na okres do 30 dni.

Przy przekraczaniu granicy nie ma wymogu okazania biletu powrotnego ani określonej kwoty na każdy dzień pobytu. Więcej informacji dotyczących wiz można również znaleźć na stronie MSZ Uzbekistanu: www.mfa.uz

Każda osoba wjeżdżająca do Uzbekistanu musi posiadać paszport ważny przynajmniej 6 miesięcy od daty wjazdu. Uwaga: należy upewnić się, że służba graniczna postawiła pieczątkę wjazdu.

Na granicy (lub lotnisku) należy wypełnić dwie deklaracje celne wwozowe w przypadku wwozu gotówki powyżej 2000 $. Poniżej tej sumy deklaracja celne nie jest wymagana. Jedną z deklaracji celnik zatrzyma przy odprawie, natomiast drugą, opieczętowaną przez służby celne, należy bezwzględnie zachować i okazać przy opuszczaniu kraju. Przy wyjeździe należy wypełnić deklarację wyjazdową. Uwaga: należy upewnić się, że czy służba celna przystawiła pieczątkę na deklaracji celnej wwozowej, którą otrzymujemy. Brak deklaracji i/lub brak dowodów rejestracji na pobyt – tzw. propisek przy wyjeździe z Uzbekistanu skutkuje bardzo poważnymi konsekwencjami prawnymi (kary finansowe, administracyjne lub nawet wszczęcie postępowania sądowego).

Do Uzbekistanu nie można wwozić (w tym w pamięci telefonu) grafik, rysunków, fotografii, filmów promujących m.in. przemoc, a także materiałów pornograficznych. Ambasada RP w Taszkencie zaleca ostrożność i zachowanie środków bezpieczeństwa przy przekraczaniu granicy Republiki Uzbekistanu. Definicja materiałów zakazanych zależy bowiem w dużej mierze od osoby sprawdzającej telefon na granicy.

Po przyjeździe do Uzbekistanu należy się zameldować w nieprzekraczalnym terminie 3 dni. Jeżeli zostajemy na noc w hotelu, obsługa hotelu dokonuje rejestracji w naszym imieniu – należy jedynie każdorazowo poprosić o tzw. propiskę (dowód rejestracji). W przypadku pobytu u osoby prywatnej należy zarejestrować się w biurach rejestracji, tzw. OVIR. W przypadku, jeśli którąś z nocy spędziliśmy podróżując pociągiem lub autobusem, należy zachować bilet z datą i godziną podróży. Komplet dowodów rejestracji należy zachować i okazać przy wyjeździe z kraju. Brak którejkolwiek z propisek skutkuje poważnymi problemami natury administracyjno-finansowej przy opuszczaniu kraju.

 

Ważne informacje o płatnościach

W dniu 5 września 2017 r. w Uzbekistanie dokonano dewaluacji Sum. Nowy kurs 1USD – 8300 Sum, 1Euro – 9500 SUM

Dodatkowo po reformie walutowej linia lotnicza Uzbekistan Airways przeszła na sprzedaż biletów w walucie lokalnej (sumy).

Zmiany dotknęły również hoteli – od 1 stycznia 2018 opłaty w nich przyjmowane są tylko i wyłącznie w sumach.

Bezpieczeństwo

Kirgistan

Zagrożenie przestępczością do niedawna nie było dużo większe niż w Polsce, jednakże w ostatnim czasie sytuacja uległa pogorszeniu w następstwie pogłębiającego się kryzysu. Czynnikiem zwiększającym zagrożenie są ostatnie zdarzenia wywołane przez ekstremistów (strzelanina w centrum Biszkeku w 2015 r., zamach na Ambasadę Chin w Biszkeku w 2016 r.). Celem zamachów dotychczas nie była ludność cywilna, jednakże placówka zaleca unikanie dużych skupisk ludzkich oraz wzmożoną ostrożność w miejscach publicznych.

Zdarzają się przypadki pobicia cudzoziemców czy napady z bronią w ręku. Trzeba uważać na złodziei kieszonkowych. Bezwzględnie należy odmawiać przewożenia przez granicę jakichkolwiek przesyłek, ponieważ jest to jedna z form przemytu narkotyków.

Dla osób uprawiających turystykę wysokogórską groźne są lawiny śnieżne, a w okresie wiosenno-letnim – błotne W tym okresie część łańcucha górskiego Tien-Shan jest zamknięta dla turystów. Ekspedycje podejmujące wspinaczkę nie zawsze są profesjonalnie przygotowane, a ich członkowie nie dysponują często odpowiednim doświadczeniem, aby podejmować tego rodzaju wyzwania. Planując wyprawę należy pamiętać, że w Kirgistanie nie istnieją służby ratunkowe przygotowane do podejmowania akcji ratowniczych w górach.

Osoby udające się w góry proszone są o wcześniejsze powiadomienie polskiej placówki dyplomatycznej o swoich zamiarach oraz o bieżące informowanie bliskich i znajomych o aktualnym miejscu pobytu i planowanych wyprawach. Z tych samych powodów obywatele polscy winni mieć przy sobie kartkę z adresem i telefonem, zarówno do rodziny, jak i polskiej placówki dyplomatycznej (najlepiej w języku rosyjskim).

Kirgistan leży w strefie aktywnej sejsmicznie. Informacje i porady jak zachować się w razie trzęsienia ziemi są dostępne na poniższej stronie.

MSZ apeluje o zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz‎.

**

Uzbekistan

 

zaleca się samotnym osobom, w szczególności kobietom, poruszania się przez osiedla mieszkaniowe po zmroku

Uzbekistan leży w strefie aktywnej sejsmicznie. Informacje i porady jak zachować się w razie trzęsienia ziemi są dostępne na poniższej stronie.

MSZ apeluje o zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz‎.

Zdrowie

Nie ma obowiązku przedstawienia świadectwa szczepień, niemniej cudzoziemcy przybywający do Kirgistanu mogą być zapytani o zaświadczenie (najlepiej w języku rosyjskim, w ostateczności w angielskim) potwierdzające, że nie są nosicielami wirusa HIV. Głównym zagrożeniem są wszelkiego typu infekcje pokarmowe, w tym cholera i żółtaczka, oraz pasożyty. W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień należy kontaktować się z wojewódzką stacją sanitarno-epidemiologiczną lub specjalistą ds. medycyny tropikalnej.

Zaleca się dokładne mycie zakupionych produktów i picie wyłącznie przegotowanej lub butelkowanej wody. Na bazarach należy unikać kupowania żywności gotowej do spożycia. Na południu Kirgistanu występuje zagrożenie malarią.

Służba zdrowia w Kirgistanie jest na niskim poziomie, warunki w placówkach medycznych nie są najlepsze. Brakuje podstawowych lekarstw i sprzętu medycznego. Dlatego w nagłych wypadkach, nawet w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia, uzyskanie odpowiedniej pomocy medycznej może okazać się niemożliwe. W większych miastach można znaleźć przychodnie o akceptowalnym standardzie i apteki, w których można kupić większość podstawowych leków.

Opieka medyczna jest płatna.

**

Uwaga: W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień należy kontaktować się z wojewódzką stacją sanitarno-epidemiologiczną lub specjalistą ds. medycyny tropikalnej.

Z powodu odmiennej flory bakteryjnej w pierwszych dniach po przybyciu mogą pojawić się kłopoty żołądkowe. Koszt wizyty u lekarza wynosi od 30 USD, doby w szpitalu – od ok. 100 USD w zależności od poziomu placówki. Ryzyko zarażenia żółtaczką wszczepienną jest duże. Odnotowano przypadki malarii. Planując podróż do Doliny Fergańskiej, terenów graniczących z Afganistanem oraz do Karakałpakstanu, należy profilaktycznie zażywać leki antymalaryczne.

Należy unikać spożywania posiłków w barach (tzw. czajchanach), przy bazarach, drogach i w małych miejscowościach. Z uwagi na zagrożenie żółtaczką i innymi chorobami przewodu pokarmowego produkty przeznaczone do spożycia na surowo powinny być dokładnie myte pod bieżącą wodą. Należy często myć ręce i ogólnie dbać o higienę osobistą, szczególnie przed spożywaniem posiłku. Należy unikać miejscowych lodów (np. z automatu) i wyrobów cukierniczych (kremy) niewiadomego pochodzenia. Przy zakupie żywności trzeba zwrócić uwagę na termin przydatności do spożycia. Woda w kranach jest zdatna do picia po przegotowaniu. Zalecamy picie wody butelkowanej.

Radzimy unikać dłuższego pobytu w szpitalu i ograniczyć zabiegi medyczne wykonywane w Uzbekistanie do niezbędnego minimum. W ubezpieczeniu turystycznym powinien znaleźć się zapis o pokryciu przez biuro ubezpieczeniowe kosztów transportu chorego samolotem do kraju.

W sytuacji problemów ze zdrowiem kontaktować się z: Tashkent International Clinic, Taszkent, ul. Talimardjon, tel.:+ 998 71 291 01 42 (usługi płatne, język rosyjski i angielski).

Podróżowanie po kraju

Ograniczenia w swobodnym podróżowaniu po kraju dotyczą strefy przygranicznej, gdzie wymagana jest specjalna przepustka. W jej uzyskaniu pośredniczą firmy turystyczne organizujące pobyt. Aby podróżować po Kirgistanu samochodem, trzeba się legitymować międzynarodowym prawem jazdy. Natężenie ruchu drogowego (poza Biszkekiem) nie jest duże, a komunikacja wewnętrzna słabo rozwinięta. Bardzo poważnym zagrożeniem jest nagminne łamanie przepisów ruchu drogowego zarówno przez kierowców, jak i przez pieszych. Podróżując samochodem należy zachowywać wzmożoną ostrożność, ponieważ kierowcy sporadycznie używają kierunkowskazów, wyprzedzają w miejscach niedozwolonych, jeżdżą z nadmierną prędkością, nocą bez włączonych świateł. W praktyce samochód ma zawsze pierwszeństwo przed pieszym, dlatego podczas przechodzenia przez jezdnię należy zachować wyjątkową ostrożność. Ze względu na trudne warunki klimatyczne, rozległe bezludne przestrzenie i wysokogórski charakter kraju odradza się podróżowanie po Kirgistanie zimą. Drogi zwykle są nieodśnieżone, a w górach oblodzone. Infrastruktura turystyczna, poza północnym wybrzeżem jeziora Issyk-Kul, jest słabo rozwinięta. Miejscowa ludność jest ciekawa przybyszów, na ogół życzliwa i przyjazna; w turystach upatruje dodatkowego źródła dochodów.

**

Transport publiczny w miastach jest dobrze rozwinięty. Turyści mają do dyspozycji autobusy miejskie, minibusy (tzw. marszrutki), taszkenckie metro oraz przede wszystkim tanie i ogólnodostępne taksówki. Zalecamy (szczególnie kobietom) zachowanie ostrożności w przejazdach nieoznakowanymi, niezrzeszonymi w korporacjach, prywatnymi taksówkami. Przy wejściu do metra w Taszkencie z torbą lub plecakiem, funkcjonariusz milicji obecny przy wejściu skontroluje jego zawartość – jest to rutynowa procedura.

Podróżując do nieturystycznych regionów Uzbekistanu należy liczyć się ze ściąganiem na siebie uwagi i podejrzliwości lokalnych władz, a więc ze wzmożonymi kontrolami milicji i pytaniami o cel podróży. Dolina Fergańska jest szczególnie wrażliwym rejonem kraju i wjazd do niej wiąże się z kontrolą na posterunku wojskowym. Regiony przygraniczne, szczególnie w okolicach granic z Tadżykistanem, Kirgistanem i Afganistanem, są objęte wzmożonymi kontrolami milicji i wojska. Wchodzenie lub wjeżdżanie do zamkniętych stref przygranicznych skutkuje poważnymi konsekwencjami prawnymi. W przypadku wyjścia w tereny słabo zaludnione – dla swojego bezpieczeństwa – obowiązkowo należy informować w recepcji schroniska/hotelu o kierunku wyjścia, terminie powrotu i środku transportu.

Przy wyjazdach do krajów sąsiadujących należy sprawdzić czy przejście, którym planujemy przekroczyć granicę jest aktualnie otwarte, czy można przekraczać granicę planowanym przez nas środkiem transportu oraz w jakich godzinach wybrane przez nas przejście graniczne jest otwarte.

Jeżeli planujemy wracać do Uzbekistanu po (nawet bardzo krótkim) wyjeździe za granicę, należy pamiętać, aby nasza uzbecka wiza pozwalała na wielokrotny wjazd do kraju. Polacy aktualnie potrzebują wiz do wszystkich krajów ościennych Uzbekistanu, odpowiednią wizę można uzyskać w ambasadach tych krajów w Taszkencie.

Podróżujący samochodem powinni pamiętać, że olej napędowy do silników Diesla jest w Uzbekistanie trudno dostępny w niektórych porach roku. Praktycznie nie ma możliwości jego zakupu. Benzyna natomiast jest na ogół złej jakości oraz trudnodostępna w rejonach oddalonych od centrum kraju. W okresie zimowym jej zakup poza Taszkentem jest prawie niemożliwy.

Przy zakupie biletów kolejowych i autobusowych bezwzględnie wymagane jest przedstawienie dokumentu tożsamości (paszportu).

W Uzbekistanie funkcjonują  strefy posiadające odrębne praw pobytu – najczęściej są to obiekty dziedzictwa kulturowego oraz chronione obszary przyrodnicze znajdujące się w strefie nadgranicznej. Pobyt w tej kategorii miejsc jest możliwy jedynie na podstawie pisemnego zezwolenia z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Zorganizowana grupa lub turysta indywidualny w tego typu strefie zobowiązany jest do posiadania dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz pisemną zgodę na pobyt wystawianą przez MSW. Pobyt jest możliwy jedynie z udziałem pracownika firmy turystycznej – rezydenta Republiki Uzbekistanu – odpowiadającej za dany pobyt. Czas niezbędny na rozpatrzenie wniosku o pobyt na wspomnianym obszarze wynosi 30 dni. Wydziały MSW mają prawo odmówić wydania zgody na pobyt turystów na terenach posiadających specjalny status pobytu.

Przepisy prawne

Uzbekistan

Obowiązuje zakaz wykonywania zdjęć mostów, obiektów przemysłowych i wojskowych oraz fotografowania w metrze, na dworcach kolejowych i lotniskach. Istnieje zaostrzony reżim w sferze bezpieczeństwa wewnętrznego. Przed robieniem zdjęć, lepiej sprawdzić, czy w polu widzenia nie znajduje się obiekt o charakterze milicyjnym lub wojskowym. Bardzo surowo karane są przestępstwa związane z posiadaniem narkotyków i handlem nimi.

Homoseksualizm jest nielegalny. Akty seksualne między mężczyznami są zagrożone karami pozbawienia wolności.

Obyczaje

W Kirgistanie nie ma szczególnych norm zwyczajowych, których naruszenie mogłoby prowadzić do sytuacji konfliktowych. Należy jednak pamiętać, iż powszechną religią w Kirgistanie, szczególnie na południu kraju jest  islam.

**

Zwiedzając obiekty sakralne (meczety, cerkwie, synagogi), należy bezwarunkowo podporządkować się miejscowym zwyczajom. Niektóre meczety są niedostępne dla niemuzułmanów. Poza dużymi miastami (Taszkent, Samarkanda, Buchara, Nukus) kobiety powinny unikać odzieży podkreślającej sylwetkę, odsłaniającej łokcie i kolana.

Konstytucyjnie Uzbekistan jest państwem świeckim, jednakże kultura islamu jest obecna w społeczeństwie uzbeckim. Z zasady prowincja oraz cała Dolina Fergańska są bardziej muzułmańskie aniżeli duże miasta reszty kraju. Oznacza to, że samotnie podróżujące kobiety spotkają się tam z zainteresowaniem ze strony uzbeckich mężczyzn. Mężczyźni nie powinni próbować otwarcie nawiązywać relacji z uzbeckimi kobietami w ww. częściach kraju i w miarę możliwości zwracać się w rozmowie do towarzyszącego kobiecie mężczyzny. Lewa ręka tradycyjnie uważana jest za nieczystą.

Pomimo stosunkowo liberalnego podejścia do ubioru w Uzbekistanie, podczas wizyt w meczetach zalecamy skromne ubranie, szczególnie w przypadku kobiet. Wyjeżdżając do Doliny Fergańskiej lub na prowincję kobiety również powinny wybierać skromne ubranie zakrywające ramiona i nogi.

Przydatne informacje

Zaopatrzenie się w podstawowe produkty spożywcze i środki czystości w miastach nie stanowi problemu. Nie ma też większych problemów z wymianą pieniędzy; można je bezpiecznie wymieniać w kantorach.

Urzędy są czynne od 8.00 do 17.00 z przerwą obiadową trwającą zwykle od 12.00 do 13.00.

**

Urzędy pracują z reguły od 9.00 do 18.00 z przerwą na obiad (13.00-14.00); wiele urzędów pracuje również w soboty. Sklepy otwarte są w tych samych godzinach, niektóre spożywcze pracują od 7.00 do 21.00.

Państwowy transport miejski jest niewystarczający; popularne są tzw. marszrutki oraz taksówki (stosunkowo tanie – ok. 0,3 USD za kilometr). Powszechne jest wykorzystywanie samochodów prywatnych jako taksówek – jednak i w jednych, i w drugich cenę za przejazd należy ustalić z góry.

Orientacyjny koszt przejazdu taksówką z lotniska w Taszkencie do centrum miasta wynosi ok. 5,- USD.

Sieć telefoniczna wewnątrz kraju jest w miarę dobra (odbiega jednak od norm europejskich), Nierzadko występują problemy z łącznością komórkową. W miastach można znaleźć wiele kawiarenek internetowych, które podlegają jednak monitorowaniu przez providerów.

Wymiana waluty poza bankami i kantorami jest nielegalna. Praktycznie nie ma możliwości korzystania z kart kredytowych (poza największymi hotelami) i czeków podróżnych.

Zakupów można dokonywać w istniejących centrach handlowych, w których można kupić towary powszechnego użytku dostępne w Europie (w tym polskie). Ceny wyższe o około 30-50%.

Różnica czasu: + 3 godziny w czasie letnim, + 4 godziny w czasie zimowym w stosunku do czasu warszawskiego.

Kontakty z mieszkańcami. Mieszkańcy Uzbekistanu są pozytywnie ustosunkowani do obcokrajowców, są bardzo uczynni, gościnni i życzliwi. Trzeba mieć na względzie, że przeważająca większość mieszkańców tego kraju są muzułmanami, mającymi odmienne od Europejczyków poglądy nt. m.in. roli kobiet w życiu społecznym. Istnieją trudności w porozumieniu się w języku rosyjskim poza najważniejszymi ośrodkami miejskimi. Większość napisów na sklepach oraz napisów informacyjnych jest w języku uzbeckim. Należy unikać kontaktów z osobami próbującymi wciągać w dyskusje o tematyce politycznej, religijnej czy sytuacji wewnętrznej w Uzbekistanie. Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia rozmów w taksówkach. Zbyt wylewna lub otwarta postawa może spowodować próby oszustw lub prowokacji.

Pieniądze. Walutą w Uzbekistanie jest sum (som, UZS). Przed przyjazdem do Uzbekistanu należy przewidzieć odpowiednie środki na podróż. Pomimo, że nie ma obowiązku posiadania określonej sumy pieniędzy przy wjeździe do Uzbekistanu, należy liczyć się z tym, iż de facto jedyną powszechną formą płatności jest gotówka. Nie należy liczyć na wypłatę środków z bankomatu, tak więc przywieziona gotówka powinna wystarczyć na całą przewidywaną długość pobytu. Jako walutę, którą planujemy wymienić na sumy, polecamy przywieźć walutę USD (najbardziej popularna) lub EUR. Planując wyjazd do Uzbekistanu należy pamiętać, że ceny większości towarów i usług są porównywalne z europejskimi. Odzież oraz produkty spożywcze pochodzenia europejskiego są droższe aniżeli w Polsce średnio o 50-100%. Ceny dobrych hoteli oscylują w okolicach 80-100USD za pokój w stolicy, poza Taszkentem będzie to około 50-80USD za pokój. Noclegi w systemie bed&breakfest poza sezonem zaczynają się od 20-30USD. Ceny transportu miejskiego są znacząco niższe (przejazd metrem lub tramwajem kosztuje 700 UZS), natomiast cena przejazdu pociągiem w klimatyzowanym wagonie nie odbiega od ceny przejazdu podobnego dystansu w Polsce. W Uzbekistanie jedynymi legalnymi miejscami wymiany zagranicznej waluty na sumy są oficjalne kantory i banki. Oficjalny kurs odbiega jednak o 30-40% od rynkowego, więc w kraju funkcjonuje szara strefa wymiany waluty. Należy jednak pamiętać, że nielegalne wymiana waluty niesie ze sobą ryzyko oszustw, jak i konsekwencji prawnych w przypadku zatrzymania przez lokalne władze. Najwyższą jednostką płatniczą w obiegu jest banknot o nominale 5.000 sum (rzadko spotykanym). Oznacza to, że za kwotę 400 euro otrzymamy ponad 1.000 banknotów, ważących ponad kilogram. Zalecamy więc pamiętać o odpowiednich torbach/plecakach przeznaczonych do transportu gotówki.

Kontakt ze służbami mundurowymi. W przypadku prośby o okazanie dokumentów ze strony lokalnego funkcjonariusza milicji należy wylegitymować się bez wdawania w dyskusję. Taka prośba nie jest niczym niezwykłym w Uzbekistanie, kontrole zdarzają się często i nie należy podchodzić do nich podejrzliwie. Bardzo ważne jest jednak podejście do funkcjonariuszy służb mundurowych w Uzbekistanie – z szacunkiem i powagą. Milicjanci są z reguły uprzejmi i w stosunku do obcokrajowców grzeczni, lecz jednocześnie są bardzo zasadniczy i służbowi. Ich zainteresowanie obcokrajowcami jest najzwyczajniej spowodowane odgórnymi instrukcjami i milicjant w przypadku konfliktu z nami może liczyć na poparcie przełożonych. Odradzamy jakiekolwiek groźby słowne i wdawanie się w awantury. Jeżeli mamy uzasadnione wątpliwości co do intencji funkcjonariusza (np. kiedy zdecyduje nałożyć na nas mandat) możemy uprzejmie poprosić o rozwiązanie sprawy na najbliższym posterunku policji. W sytuacji konfliktu może być utrudniony kontakt z konsulem – uzbecki funkcjonariusz publiczny (milicjant, celnik, strażnik graniczny) najprawdopodobniej nie podejmie bezpośredniej rozmowy telefonicznej z konsulem.

Do fotografowania ludzi i ich kultury należy podchodzić (jak wszędzie) z szacunkiem i dyskrecją. Portretując osoby, powinno się poprosić je o zgodę i w przypadku odmowy nie naciskać na wykonanie zdjęcia. W przypadku fotografowania kobiet, należy być bardzo ostrożnym, szczególnie w bardziej tradycyjnych regionach kraju (np. Dolina Fergańska).

Galeria



Inne wyprawy dla Ciebie

Kirgistan i Uzbekistan Biuro podróży Goforworld by Kuźniar

Kirgistan i Uzbekistan

Namibia 🇳🇦 Biuro podróży Goforworld by Kuźniar

Namibia 🇳🇦

Galapagos & Ekwador Biuro podróży Goforworld by Kuźniar

Galapagos & Ekwador

Mogą Cię też zainteresować

Zarezerwuj miejsce












Aby wysłać wiadomość, zapoznaj się z Informacją RODO
Uzupełnij formularz lub napisz na adres: biuro@goforworld.com

1

Dzień 1 Wyruszamy

Po południu wylatujemy z Warszawy. Czeka nas kilkugodzinny nocny lot z przesiadką.

 

Przeniesiemy się do odległego o kilka tysięcy kilometrów serca kontynentu azjatyckiego. Zaczynamy wielką przygodę! Naszym przewodnikiem będzie wybitny znawca regionu, Maciej Falkowski. Dzięki jego wiedzy wnikniemy głębiej w skomplikowane dzieje i współczesność dwóch odwiedzanych przez nas krajów.

2

Dzień 2 Sowiecki Biszkek

Nad ranem wylądujemy w stolicy Kirgistanu – Biszkeku, na lotnisku, które jeszcze do niedawna stanowiło jedną z głównych baz przerzutowych dla amerykańskich wojsk udających się do Afganistanu.

 

Odpoczniemy trochę po męczącym locie. Nie chcemy jednak tracić cennego czasu, wyruszymy więc do miasta. Nasz pierwszy kontakt z Azją Centralną przeniesie nas w czasy ZSRR – Biszkek to wciąż miasto typowo sowieckie, a wiadomo, że z tą stylistyką się nie dyskutuje.

 

 

Obejrzymy Pałac Prezydencki, główną arterię miasta – Prospekt Czujski, centralny meczet oraz kirgiski wariant Grobu Nieznanego Żołnierza z wiecznym ogniem.

 

 

 

Egzotykę znajdziemy na wielkim Bazarze Oszskim, gdzie będzie można zakupić lokalne pamiątki – wyroby z wojłoku, wielbłądziej wełny, charakterystyczne kirgiskie czapki, tkaniny czy biżuterię. Niestety, dziś nawet ten rynek zalewają towary z niedalekich Chin, które skutecznie wypierają miejscowe wyroby i dawny klimat.

 

 

Tradycja zachowała się jednak w lokalnych przysmakach, które najlepiej kosztować na ulicy lub w usianych wokół bazaru knajpkach. Udamy się więc do typowej centralnoazjatyckiej restauracji – czajchany, gdzie siedząc po turecku, przy niskich stołach spróbujemy miejscowych specjałów. Szaszłyki, lagmany czy samsy, do których – oczywiście – podawane są świeże lepioszki (kirgiski chleb) oraz mocna herbata, to dania, które spotkamy w każdym barze.

 

 

Wieczorem wrócimy do hotelu, by odpocząć przed kolejnym dniem pełnym wrażeń.

3

Dzień 3 Majestatyczny Tienszan

Po śniadaniu busem pojedziemy do położonego kilkanaście kilometrów na południe od Biszkeku Parku Narodowego Ala Arcza w majestatycznych, jednych z najwyższych w całej Azji, górach Tienszan.

 

 

Czeka nas kilkugodzinna piesza wędrówka wśród zapierających dech w piersiach, sięgających ponad 4000 m. n.p.m. szczytów zachodniej części Tienszanu – Gór Kirgiskich. Wędrując szlakiem dotrzemy do jednego z tutejszych lodowców. Po drodze zrobimy sobie piknik.

 

 

Obiadokolację z prawdziwego zdarzenia zjemy wieczorem, po powrocie do Biszkeku. Tym razem skosztujemy kuchni Ujgurów – narodu zamieszkującego chińską prowincję Sinciang, zwaną niegdyś Turkiestanem Wschodnim.

Nocleg w hotelu.

4

Dzień 4 Jezioro Issyk-kul i Bajkowy Kanion

Opuszczamy szary Biszkek i udajemy się na wschód. Nasza podróż będzie wiodła najpierw wśród stepów Doliny Czujskiej i zakurzonych wiosek. Po około dwóch godzinach przekroczymy wypalony słońcem łańcuch górski i znajdziemy się nad ogromnym, otoczonym zewsząd górami Jeziorem Issyk-kul – drugim po Jeziorze Titicaca w Andach, największym wysokogórskim akwenie wodnym świata.

 

 

Po drodze czeka nas piesza wycieczka po jednym z najpiękniejszych miejsc Kirgistanu – Bajkowym Kanionie, w którym będziemy podziwiać różnokolorowe, fantastyczne formacje skalne. Niecodzienny widok!

 

 

Kolejnym etapem naszej podróży będzie położone nad brzegiem Issyk-kulu miasteczko Tamga. Zjemy tam obiad a następnie będziemy pływać kajakami po jeziorze. Tak najlepiej poczujemy jego ogrom.

 

 

Na noc udamy się do miejscowego pensjonatu.

5

Dzień 5 Życie koczowników

Tego dnia zakosztujemy życia kirgiskich koczowników. Rano wyruszymy do nieodległego pasma górskiego, drogą prowadzącą do wielkiej kopalni złota Kumtor, która należy do firmy z Kanady, a jej prywatyzacji towarzyszył szereg afer.

 

 

Po zaledwie półgodzinnej jeździe zatrzymamy się w miejscu zwanym Dolina Barskoon – niesamowicie malowniczym miejscu, gdzie niegdyś znajdowało się sanatorium dla… emerytowanych radzieckich kosmonautów. Dziś został po nim jedynie pomnik Jurija Gagarina.

 

 

 

Przejdziemy się po okolicy i dostrzeżemy piękny wodospad, po czym udamy się na przejażdżkę konną po okolicznych górach, używając do tego tradycyjnych kirgiskich siodeł z licznymi drewnianymi elementami.

 

 

Po powrocie nad jezioro rozpoczniemy przygotowania do noclegu w tradycyjnym kirgiskim stylu – w jurtach. Nastawmy się na skromne, pasterskie warunki i więcej niż dwie osoby w jurcie. Tak właśnie od pokoleń, przez kilka miesięcy w roku żyją centralnoazjatyccy koczownicy.

 

6

Dzień 6 Transfer do Uzbekistanu

Po śniadaniu w obozie mamy ostatnie chwile, aby nacieszyć się widokiem otaczających Issyk-kul ośnieżonych szczytów.

 

 

 

Wracamy do Biszkeku. Po drodze, w miejscowości Kyzył-Tuu będziemy jeszcze mogli zobaczyć jak wyrabia się jurty oraz zjeść obiad w jednej z przydrożnych restauracji.

 

Pod wieczór jedziemy na lotnisko, skąd wylatujemy do Taszkentu (to będzie krótki lot). Kolacja i nocleg już w stolicy Uzbekistanu – największej metropolii Azji Centralnej.

7

Dzień 7 Taszkent i koleją przez Uzbekistan

Po śniadaniu udamy się na pieszą wycieczkę po Taszkencie – niegdysiejszej stolicy rosyjskiego Turkiestanu, łączącego w sobie styl XIX-wiecznego miasta gubernialnego, erę sowieckiego Uzbekistanu oraz metropolię, aspirującą do miana strategicznego punktu całej Azji Centralnej.

 

 

Zaczniemy od okolic Placu Niepodległości z monumentalnym Hotelem Uzbekistan i pomnikiem okrutnego emira Timura, do którego dziedzictwa odwoływał się wieloletni uzbecki prezydent Islam Karimow, który rządził Uzbekistanem twardą ręką.

 

 

Metrem, wzorowanym na moskiewskim, pojedziemy do dzielnicy Czorsu, gdzie odwiedzimy największy taszkencki bazar i zjemy tradycyjne uzbeckie tanie – płow. Potem zwiedzimy kilka okolicznych zabytków związanych z islamem – medresę Kukeldasz oraz meczet Hazrat Imam, które dadzą nam przedsmak tego, co za kilka dni czeka nas w bajkowej Samarkandzie.

 

 

Na chwilę zdążymy jeszcze zapuścić się w wąskie uliczki dogorywającego starego miasta, zdewastowanego tragicznym trzęsieniem ziemi z 1966 roku, aby pod wieczór udać się na dworzec kolejowy.

 

Wieczorem wsiądziemy do całonocnego pociągu, który przez bezkresną Pustynię Kyzył-kum, zabierze nas do odległego o ponad 900 km, leżącego nad Amu-darią, Urgenczu. Czeka nas wiele wrażeń, których dostarczy niepowtarzalny klimat pociągów całego obszaru postsowieckiego. Będzie czas na rozmowy i sen w rytmie wybijanym kołami pociągu. Poranną pobudkę ułatwi herbata z samowaru, który znajduje się w każdym wagonie.

8

Dzień 8 Chiwa

Nasz pociąg dotrze do Urgenczu późnym rankiem. Ponieważ nie warto tracić czasu na to senne miasteczko, od razu udamy się do odległej o zaledwie 35 km Chiwy. Po śniadaniu i krótkim odpoczynku w hotelu wyruszymy na zwiedzanie wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO tzw. miasta wewnętrznego – Iczan-kala.

 

 

Wąskie, kręte uliczki, wysmukłe minarety, starodawne meczety i medresy, pałac i forteca chanów oraz charakterystyczne ceglane mury miejskie sprawią, że przeniesiemy się o kilka wieków wstecz. Do otoczonego ze wszystkich stron pustyniami Chanatu Chiwy, rządzonego przez despotycznych, nieznających litości władców, którzy przez wieki bogacili się dzięki łupieniu karawan i handlowi niewolnikami.

 

 

Do czasów Wielkiej Gry, gdy o Azję Centralną zaciekle rywalizowały imperia brytyjskie i rosyjskie, wysyłając tutaj swoich szpiegów.

 

Po kolacji jeszcze raz udamy się na wieczorny spacer uliczkami starego miasta.

Nocleg w hotelu.

9

Dzień 9 Pustynia Kyzył-Kum

Po śniadaniu znów ruszamy przed siebie. Przez pół dnia busem będziemy przemierzać Pustynię Kyzył-Kum, jadąc początkowo wzdłuż Amu-darii, bez której na tych pustkowiach nie byłoby życia i która stanowi granicę z sąsiednim Turkmenistanem.

 

 

Choć podróż urozmaicą odpoczynki w przydrożnych czajchanach, tego dnia poczujemy, co tak naprawdę znaczy pustynia. Po ok. 6 godzinach dotrzemy do legendarnej Buchary – miasta handlarzy i islamskich uczonych, jednego z najważniejszych przystanków na dawnym Jedwabnym Szlaku.

 

 

Po zakwaterowaniu w hotelu, pójdziemy na obiad do jednej z licznych urokliwych restauracyjek, a potem na spacer uliczkami starego miasta, aby poczuć jego niepowtarzalną atmosferę i podpatrzeć życie mieszkańców.

Nocleg w hotelu.

10

Dzień 10 Warsztaty gotowania płowu i zwiedzanie Buchary

W pierwszej połowie dnia udamy się do jednej z wiosek pod Bucharą, gdzie weźmiemy udział w warsztatach gotowania płowu – tradycyjnej uzbeckiej potrawy, składającej się z ryżu, kawałków baraniny, warzyw, czosnku i orientalnych przypraw.

 

 

Po posiłku, w którego przygotowaniu sami weźmiemy udział, wrócimy do Buchary, aby zwiedzić to niesamowite miasto. Nie sposób obejrzeć jego wszystkich zabytków, zobaczymy więc najważniejsze – majestatyczną cytadelą Ark – dawną siedzibę bucharskich emirów, bogato dekorowane ornamentami zespoły meczetów i medres Mir-i-Arab, Liab-i-Hauz oraz Kalon, ze słynnym wysokim na 45 metrów minaretem, który tak zachwycił Czyngis-chana, że polecił go nie burzyć, mimo że jego wojska obróciły całe miasto w perzynę.

 

 

Odwiedzimy także dzielnicę żydowską, zamieszkałą przez mówiących odmianą języka perskiego bucharskich Żydów, którzy osiedlili się w mieście prawdopodobnie jeszcze w V wieku, a po rozpadzie ZSRR większość z nich wyemigrowała za chlebem do Izraela. Noc spędzimy w tym samym hotelu w Bucharze.

11

Dzień 11 Emir Timur, dżejrany i polski akcent

Tego dnia naszym celem będzie trzecia perełka architektoniczna Uzbekistanu – Samarkanda. Zanim jednak do niej dotrzemy czeka nas kilka atrakcji po drodze. Wyruszymy po wczesnym śniadaniu, aby łatwiej było znosić znój pustyni. Naszym pierwszym przystankiem będzie położony ok. 45 km od Buchary rezerwat, gdzie zobaczymy zwierzęta żyjące na pustyni, w tym słynne antylopy – dżejrany.

 

 

Jadąc w stronę granicy z Afganistanem, którego tchnienie da się już tam wyczuć, dotrzemy do Szahrisabazu – rodzinnego miasta emira Timura – bezwzględnego władcy XV-wiecznego imperium, który podbił całą Azję Centralną, organizował wyprawy wojenne, sięgające Morza Śródziemnego i zasłynął niewyobrażalnym okrucieństwem, takim jak usypywanie kopców z wyłupionych oczu wojowników zwyciężonych armii.

 

 

Zwiedzimy majestatyczne ruiny pałacu Timura oraz równie piękny meczet. Nasza wyprawa będzie miała też akcent polski – odwiedzimy cmentarz żołnierzy armii Andersa, których los zawiódł w te strony. Po przeprawieniu się przez góry, wieczorem dotrzemy do Samarkandy, zjemy kolację i udamy się na odpoczynek do hotelu.

12

Dzień 12 Bajeczna Samarkanda

Zabytki Samarkandy to, bez cienia przesady, jeden z najprawdziwszych cudów świata. Choć nie brakuje tu turystów, będąc w Azji Centralnej nie sposób ich nie obejrzeć. Takich widoków nie zapomina się do końca życia! Na szczęście wszystkie leżą w niewielkiej odległości od siebie, można je więc zwiedzić, spacerując.

 

Po śniadaniu wyruszmy do miasta. Zwiedzanie rozpoczniemy od Mauzoleum Gur-e-Amir, gdzie został pogrzebany emir Timur. Legenda głosi, że ściągnął on klątwę na ZSRR po tym, jak sowieccy archeologowie w 1941 roku rozkopali jego grób – kilka dni później rozpoczęła się wojna niemiecko-sowiecka.

 

 

Stamtąd pieszo udamy się do nieodległego Registanu – chyba najbardziej imponującego kompleksu architektonicznego w całym Uzbekistanie, składającego się z ogromnego placu targowego, otoczonego z trzech stron pięknymi medresami – szkołami koranicznymi, które stanowiły niegdyś istotne ośrodki myśli w świecie islamu.

 

 

W okolicach Registanu jest wiele sklepów z pamiątkami i restauracji. Będzie można kupić prezenty i zjeść obiad. Naszymi kolejnymi celami będą: obserwatorium astronomiczne Uług-beka – XV–wiecznego władcy Samarkandy, który opiekował się astronomami i matematykami, meczet Bibi-chanum, zbudowany na cześć żony Timura oraz nie mniej imponująca nekropolia samarkandzkich władców – Szah-i-Zinda.

 

 

Po południu udamy się na dworzec kolejowy i wyruszymy wygodnym, szybkim pociągiem do Taszkentu, do którego dotrzemy wieczorem. Po zakwaterowaniu w hotelu udamy się jeszcze na pożegnalną kolację.

13

Dzień 13 Pożegnanie z Azją

Nasza azjatycka przygoda dobiegnie końca. Wyjedziemy na lotnisko i pełni wrażeń i nowych doświadczeń ruszymy w drogę powrotną do Warszawy.