Irlandia Północna | FOTO

Irlandia Północna to nie tylko świetna przyroda, ale także kontrowersyjna stolica. Z Aleksandrą Łojek, autorką książki o Belfaście i Michałem Leją, wykładowcą Akademii Nikona wyruszamy w podróż, żeby złapać Irlandię Północną w kadr. Skupimy się na historii, emocjach i na street foto. 

DZIEŃ 1 – 09.07 

Wyprawę rozpoczynamy bezpośrednim lotem z Krakowa do Belfastu. Na miejscu zostawiamy bagaże w hotelu i znikamy w mieście. Każde wyjście, każdy krok to szansa na złapanie wyjątkowych kadrów (zasada, że odbezpieczone aparaty mamy zawsze przy sobie – obowiązuje). Włócząc się poza szlakiem po ulicach, robimy jednocześnie rekonesans trasy przed zbliżającymi się marszami Oranżystów. Wieczorem spotkamy się z naszą przewodniczką, Aleksandrą Łojek – autorką Belfast. 99 ścian pokoju, która opowie nam o sytuacji w Irlandii Północnej. Nocleg w hotelu w Belfaście.

DZIEŃ 2 – 10.07 

Po śniadaniu ruszamy w stronę symbolicznej Linii Pokoju – muru oddzielającego dzielnice protestanckie od katolickich. Pozwalamy się wciągnąć miastu i jego nastrojowi. Dotykamy go coraz bardziej. Kadry uwiecznią unikalne momenty. Możemy być pewni, że żaden zakamarek nie umknie naszej uwadze.

Poza efektownymi muralami, zdobiącymi ściany pokoju, poeksplorujemy poszczególne bramy, otwierane przez specjalnych kluczników. Okiem naszych aparatów wyłapiemy konflikt Belfastu. Pojedziemy do ultrakatolickiej dzielnicy, w której rządzi IRA, na obiad do centrum irlandzkiego, a potem dostaniemy się do dzielnicy ultraprotestanckiej.

Michał Leja
Michał Leja

 

To piękne, rzeźbione w czerwonej cegle miasto cierpi na rozdwojenie jaźni. jego poszczególne osobowości albo nie wiedzą o swoim istnieniu albo są tylko częściowo świadome tego stanu. (…) Wielu wierzy, że Belfast jest zwykłym europejskim miastem. Z okresowymi zamieszkami. Ale nie, nie jest. To poraniona ziemia, poszatkowana murami i ścianami pokoju (peace walls), oddzielającymi protestantów od katolików. (Wszystkie cytaty pochodzą z książki Aleksandry Łojek, „Belfast: 99 ścian pokoju”)

Wieczorem, w jednym z klimatycznych lokali, podejrzymy różnorodną galerię osobowości Belfastu. W hotelu każdy zaprezentuje swoje zdjęcia.

DZIEŃ 3 – 11.07 

To będzie długi, intensywny dzień. Przyda się sycące, tradycyjne irlandzkie śniadanie (samo w sobie może okazać się niemałą przygodą!). Przedpołudnie poświęcimy na zdjęcia ostatnich przygotowań do ognisk, które zapłoną tej samej nocy. To wielkie wydarzenie społeczne, w które zaangażowani są wszyscy, łącznie z dziećmi czy grupami paramilitarnymi. Pozwoli to doskonale wczuć się w klimat sesji nocnej.

Fot. Michał Leja
Fot. Michał Leja

Po powrocie do hotelu i drzemce, wieczorem czeka nas wykład o bezpieczeństwie podczas fotografowania na ulicy w trudnych warunkach oraz fotograficzne podsumowanie i przegląd zdjęć z tego dnia. Późnym wieczorem ponownie wyjdziemy do miasta i będziemy dokumentować pierwszą część obchodów marszy Oranżystów – wspomniane ogniska (legalne i nielegalne), rozpalane w centrum Belfastu. Niektóre mają nawet kilkanaście metrów wysokości, a podpala się je najczęściej koktajlem Mołotowa.

Chcemy koniecznie zobaczyć panoramę miasta z góry, pojedziemy więc na koniec na jedno ze wzgórz okalających Belfast. Powrót na nocleg do hotelu.

DZIEŃ 4 – 12.07 

Nadszedł ten dzień! Marsze Oranżystów. Będziemy przemieszczać się wraz z nurtem dynamicznych wydarzeń na ulicach. Pod prąd schematom czy stereotypom. Chcemy przecież zrobić jak najlepszy materiał reporterski. To nasze zadanie na ten dzień! Niech każdy opowie tę historię po swojemu, na nowo, własnym językiem.

Fot. Michał Leja
Fot. Michał Leja

 

Marsze lojalistów przyciągają tłumy zwolenników i przeciwników. Jeśli marsz protestantów przechodzi przez dzielnicę republikańską lub interfejs (czyli miejsce, gdzie stykają się dzielnice protestanckie z katolickimi), może, ale nie musi dojść do zamieszek. Zwykłe dochodzi w dwóch miejscach: na Ardoyne i we wschodnim Belfaście. Co roku trwają negocjacje dotyczące tras.

Wieczorem podsumujemy naszą pracę, wymienimy się wrażeniami. Potem posłuchamy wykładu o archiwizowaniu zdjęć w domu i w podróży. I kolejne zadanie – omówienie tematu na dzień kolejny: fotografii krajobrazowej i człowieka w krajobrazie. Nocleg w hotelu.

Fot. Michał Leja

 

DZIEŃ 5 – 13.07 

Zaraz po wczesnym śniadaniu zapakujemy się do wynajętego vana i rozpoczniemy podróż legendarną i malowniczą drogą wybrzeżem na północ, Causeway Coastal Route. Niespieszne tempo i niezależność pozwolą nam zatrzymać się w każdej chwili, kiedy tylko napotkamy warty uwiecznienia kadr.

Fot. Michał Leja

 

Na pewno poświęcimy dłuższą chwilę zapierającym dech w piersiach klifom nad morzem czy ruinom zamku. Zajedziemy również do Bushmills – fabryki irlandzkiej whiskey, której początki sięgają 1608 roku.

Zwieńczeniem drogi, a jednocześnie kolejnym miejscem docelowym będzie Derry/Londonderry (sama nazwa miasta stanowi zarzewie konfliktu, a niemożność rozstrzygnięcia doprowadziła do braku tablicy informacyjnej na rogatkach). Nocleg w Derry.

DZIEŃ 6 – 14.07 

Od rana zwiedzamy i fotografujemy miasto, Derry. Rytm i kierunki naszych kroków wyznaczać będą kolejne opowieści naszej przewodniczki. Zajrzymy do miejsc nieodwiedzanych przez turystów, powąchamy każdy kąt, zasmakujemy uliczek i knajp zakazanych, gdzie każda twarz opowiada osobną historię.

Na pewno pójdziemy do dzielnicy Creggan, kontrolowanej przez IRA, w której do dziś strzela się ludziom w kolana za niesubordynację. To mroczna dzielnica, ale nie jest przeżarta złem. Z Aleksandrą Łojek będziemy bezpieczni.

Fot. Michał Leja

 

Creggan – najtrudniejsza dzielnica miasta, zamieszkała też przez dysydentów republikańskich. Marsz (upamiętniający ofiary Krwawej Niedzieli). Spokój, cisza, porządek pilnowany przez rosłych mężczyzn w cywilnych ubraniach, jak mniemam, policjantów.(…) Władczość gestów. Wyciągnięcie ręki – nadjeżdżające auto hamuje z piskiem opon i błyskawicznie się wycofuje. – To nie policja – informuje mnie lokalny mieszkaniec.(…)

To organizacja paramilitarna.

Wieczorem przejrzymy i omówimy zdjęcia. Nocleg w hotelu.

DZIEŃ 7 – 15.07 

Zaraz po śniadaniu ruszamy w drogę powrotną do Belfastu [około 2 godzin], żeby zdążyć na jedną z najstarszych atrakcji tego miejsca – miejskie targowisko, St George’s. Przy muzyce granej na żywo, spróbujemy niezliczonej ilości lokalnych specjałów. Zanurzmy się przy tym z aparatami w miejskim tłumie.

Po ostatniej wspólnej kolacji, podsumujemy cały wyjazd. Dlaczego mięlibyśmy nie wybrać i nie nagrodzić najlepszego zdjęcia z wyjazdu? Pokażmy, co mamy! Warto byłoby spakować się jeszcze tego wieczoru, czeka nas bardzo wczesny wyjazd na lotnisko. Nocleg w Belfaście.

DZIEŃ 8 – 16.07 

Bardzo wczesne wymeldowanie, śniadanie już na lotnisku i powrót do Krakowa.

Cena zawiera

  • Bilety lotnicze
  • Transport na miejscu
  • Zakwaterowanie **|***
  • Ubezpieczenie
  • Przewodnika [PL]
  • Wykładowcę Akademii Nikona
  • Śniadania

Cena nie zawiera

  • Wyżywienia (poza śniadaniami)
  • Zwyczajowych napiwków
  • Dopłaty do pokoju 1 os
  • Ubezpieczenia sprzętu foto

Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu na terytorium Irlandii jest paszport bądź dowód osobisty. Ograniczenia swobodnego przemieszczania się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie w przypadkach zagrażających polityce bezpieczeństwa państwa i zdrowiu publicznemu. W przypadku pobytu nie przekraczającego trzech miesięcy obywatele UE uzyskują prawo pobytu w innym państwie członkowskim bez żadnych dodatkowych warunków i formalności poza koniecznością posiadania ważnego dowodu osobistego bądź paszportu.

Irlandia jest krajem w miarę bezpiecznym. W centrach dużych miast problemem staje się coraz większa liczba narkomanów. Napadów na turystów i rozbojów jest niewiele, zdarzają się jednak kradzieże kieszonkowe. Szczególnie w dużych miastach problemem są włamania do samochodów, przy czym ubezpieczenia zazwyczaj ich nie pokrywają.

Szczepienia nie są wymagane, nie występują też żadne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne. Nie ma problemu z dostępem do opieki medycznej, choć najczęściej jest ona płatna. Dlatego też przed wyjazdem należy zaopatrzyć się w Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego - EKUZ (European Heath Insurance Card - EHIC). EKUZ uprawnia do bezpłatnego korzystania tylko z podstawowych usług medycznych, na zasadach obowiązujących w Republice Irlandii. W skład tych usług wchodzą sytuacje zagrożenia zdrowia bądź życia, nagłe wypadki, zatrucia czy zachorowania. Z tego względu wyjeżdżającym za granicę zaleca się wykupienie indywidualnego pakietu ubezpieczeniowego zawierającego ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, pokrywające koszty leczenia, a także przewiezienia chorego do Polski, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach. Bliższe informacje: www.nfz.gov.pl.
Udając się do lekarza w Irlandii, należy upewnić się, czy ma on kontrakt z irlandzką państwową służbą medyczną (Health Services Executive - HSE, www.hse.ie). Takie kontrakty ma w Irlandii stosunkowo niewielu lekarzy ogólnych (General Practitioners - GP). Listę lokalnych GP jak też specjalistów można uzyskać w lokalnych placówkach służby zdrowia (lokalne oddziały HSE). Przed rozpoczęciem wizyty należy przedstawić kartę ubezpieczenia zdrowotnego i podkreślić, że wizyta ma się odbyć w ramach regulacji UE. Leczenie szpitalne w nagłych wypadkach (tel. pogotowia w Irlandii: 999 lub 112) jest bezpłatne w szpitalach publicznych. Regulacja UE przewiduje także prawo do bezpłatnych lekarstw na podstawie specjalnego rodzaju recept wypisywanych wyłącznie przez lekarzy mających kontrakt z HSE. Gdy pobyt w Irlandii trwa dłużej niż 3 miesiące, karta ubezpieczenia zdrowotnego nie znajduje zastosowania i Polaków obowiązują zasady takie same jak obywateli Irlandii. Prywatna wizyta u lekarza domowego (lekarz ogólny) wynosi od 40 do 50 EUR, u specjalisty - od 100 do 155 EUR. Doba w szpitalu państwowym kosztuje ok. 40 EUR, w szpitalu prywatnym natomiast jest to koszt ok. 600 EUR.

Nie ma żadnych ograniczeń. Między ważniejszymi miastami kursują pociągi Iarnród Eireann (Irish Rail tel. 01-8366222; www.irishrail.ie). Jest to najszybszy sposób podróżowania, jednak sieć kolejowa jest słabo rozwinięta. Można także korzystać z autobusów Bus Eireann (tel. O1-8366111; www.buseireann.ie). Działają również prywatni przewoźnicy. Podróżowanie autobusami jest tańsze niż pociągami. Z reguły bardziej opłacalne jest kupowanie biletu w obie strony. Biorąc pod uwagę niezbyt dobrze rozwiniętą komunikację publiczną, a także częste opóźnienia, łatwiej i szybciej dotrzeć do wybranych miejsc wypożyczonym samochodem. Informacje na temat ruchu na drogach można znaleźć na www.aaroadwatch.ie. Przy podróży samochodem trzeba zaopatrzyć się w aktualną mapę, jako że oznakowanie dróg jest raczej ubogie, szczególnie na mniej uczęszczanych trasach.

W Irlandii obowiązuje lewostronny ruch drogowy. Maksymalny dopuszczalny poziom alkoholu we krwi podczas prowadzenia samochodu wynosi w Irlandii 0,5 promila. Prawo jazdy (zarówno starego, jak i nowego wzoru) wydane przez polskie władze uprawnia do prowadzenia pojazdu w Irlandii i zachowuje ważność do daty określonej w dokumencie lub przepisami krajowymi. Nie jest natomiast uznawane międzynarodowe prawo jazdy. Konieczne jest posiadanie dowodu opłacenia podatku drogowego i ubezpieczenia. Sam fakt wjazdu na teren Republiki należy natomiast zgłosić służbom granicznym (Customs) w ciągu doby po przekroczeniu granicy. Wysokość podatku rejestracyjnego wynosi 23-30% wartości rynkowej samochodu. Niektóre osoby mogą być zwolnione z tego podatku; informacji na ten temat udziela biuro rejestracji pojazdów (Vehicle Registration Office). Tylko turysta, który nie podejmuje pracy w Irlandii (policja jest w stanie sprawdzić status każdej osoby), może podróżować w Irlandii samochodem zarejestrowanym w Polsce. Wszystkie samochody mające więcej niż 4 lata muszą raz na dwa lata przejść test sprawności dopuszczający je do ruchu. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie internetowej: www.ncts.ie

Mimo zniesienia granic celnych między Polską a krajami UE ilość wwożonych towarów przeznaczonych do użytku osobistego i nie podlegających odsprzedaży podlega ograniczeniom. Określenie "do użytku osobistego" obejmuje towary przewożone z przeznaczeniem na prezenty, jednakże ich sprzedaż jest naruszeniem prawa i grozi ich konfiskatą oraz dodatkową karą. Odebrany może również zostać pojazd, którym towary są przewożone. W Irlandii przewożone towary uznaje się za przeznaczone do użytku osobistego, jeżeli nie przekraczają następujących ilości: 800 szt. papierosów, 400 szt. cygaretek, 200 szt. cygar, 1 kg tytoniu, 10 l alkoholu spirytusowego (np. whisky, wódka, gin), 20 l wina ze zwiększoną zawartością alkoholu (np. sherry, porto), 90 l wina (w tym maksymalnie 60 l wina musującego), 110 l piwa. Osoby poniżej 17 roku życia nie mogą przewozić wyrobów alkoholowych ani tytoniowych. Wyrobów takich nie można także przesyłać pocztą.
Niektóre towary są objęte zakazem wwozu do Irlandii bądź mogą być wwożone na podstawie specjalnej licencji. Należą do nich przede wszystkim: broń palna, amunicja, materiały wybuchowe, broń ofensywna, materiały pornograficzne (książki, magazyny, wydruki i nagrania wideo), rośliny i cebulki, żywe i martwe zwierzęta (w tym psy i koty, ptaki i drób), gatunki zagrożone, mięso i przetwory mięsne, siano i słoma (nawet jeżeli służą do pakowania). Obowiązuje także bezwzględny zakaz wwozu narkotyków.
Obywatele UE są zobowiązani do zgłaszania odpowiednim organom celnym (Customs) posiadanej przy sobie gotówki (lub jej ekwiwalentu w innych walutach, czekach podróżnych lub innych aktywach) w kwocie równej i wyższej niż 10.000 EUR.
Dla obywateli UE podróżujących ze zwierzętami istnieje obowiązek posiadania tzw. paszportu UE dla zwierząt (EU Pet Passport) zgodnie ze standardami ISO 11784 czy Aneksem 11785. Przed samym wjazdem na terytorium Irlandii (24-48 godzin) należy zaszczepić zwierzę przeciw kleszczom i tasiemcowi. Szczegółowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu: (+353) 1 607 28 27, pod adresem internetowym: www.agriculture.gov.ie/pets lub wysłać pytanie na adres e-mail: pets@agriculture.gov.ie. Można również zajrzeć na stronę polskiego Głównego Inspektoratu Weterynarii: www.wetgiw.gov.pl.
Obywatele polscy mogą przywozić do i wywozić z Irlandii broń odpowiadającą celom łowieckim lub w celu wzięcia udziału w imprezach sportowych. Niezbędne jest do tego posiadanie Europejskiej Karty Broni Palnej (European Firearms Pass) wydanej w Polsce, wpisanie broni do Karty oraz uwiarygodnienie powodu podróży z bronią lub zaświadczenie wydane przez właściwego konsula. W przypadku osób mieszkających w Irlandii dłużej niż 6 miesięcy konieczne jest wyrobienie w irlandzkim Ministerstwie Sprawiedliwości (Department of Justice, Equality and Law Reform) pozwolenia na wwóz broni. Po uzyskaniu zezwolenia należy złożyć podanie do policji o zezwolenie na broń. Dodatkowe informacje można znaleźć pod linikiem: http://www.garda.ie/Controller.aspx?Page=4144.
Można wwozić produkty mięsne oraz mleczne tylko na tzw. "własny użytek". Dopuszczalna ilość przewożonych produktów wynosi 10 kg. Jednakże każdy z produktów musi posiadać odpowiedni certyfikat UE (EU Health Mark).

Nie ma szczególnych norm prawnych lub zwyczajowych, których nieprzestrzeganie mogłoby powodować sytuacje konfliktowe. Irlandczycy w kontaktach towarzyskich są bardzo otwarci i przyjacielscy, jednak w rozmowach z przypadkowo poznanymi osobami (w pociągu, pubie itp.) należy unikać sporów lub kategorycznych opinii na temat konfliktu w Irlandii Północnej, języka i religii.

  • Pomoc w nagłych wypadkach można uzyskać pod numerem telefonu 999 lub 112.
  • Banki i urzędy otwarte są zwykle w godz. 10.00-16.00. Jeden dzień w tygodniu (zazwyczaj w czwartek) instytucje te otwarte są do godz. 17.00. Sklepy otwarte są od poniedziałku do soboty (często także w niedzielę), najczęściej w godz. 10.00-18.00, duże obiekty handlowe w godz. 9.00-20.00. Czwartek jest w Irlandii dniem handlowym: sklepy są otwarte do godziny 20.00, czasem nawet do 21.00.
  • Koszty życia w Irlandii należą do najwyższych w Europie.
  • Obowiązuje całkowity zakaz palenia w pubach i restauracjach.

Zarezerwuj miejsce

Chcesz dołączyć do naszej wyprawy? Tutaj możesz się zapisać i poznać szczegóły! Jeżeli masz pytania – zespół goforworld.com jest do twojej dyspozycji.

Uzupełnij formularz lub napisz na adres
biuro@goforworld.com

Pozostałe podróże

zobacz wszystkie

Kuba | ZAKOŃCZONA

  • Kierunek: Kuba
  • Czas: 11 dni
  • Kiedy: Od 20 do 30 marca 2017

Gdyby sięgnąć w wyobraźni do miejsca, które fascynuje, emanuje ilością kolorów, zapachów, słońca i niezwykłych ludzi, na myśl przychodzi Kuba. Kontrastowa, zaskakująca, różnorodna.

Przewidywana cena za 1 osobę dorosłą 18 700 PLN

Więcej informacji >

Rzym | Turniej tenisowy

  • Kierunek: Rzym
  • Czas: 5 dni
  • Kiedy: Od 12 do 16 maja 2017

W Rzymie już raz braliśmy udział w maratonie w ramach #goforrun, ale czas na zupełnie inne, sportowe emocje. W maju polecimy do stolicy Włoch, aby wziąć udział w ważnej imprezie dla miłośników tenisa – Internazionali BNL d’italia.

Przewidywana cena za 1 osobę dorosłą 7 000 PLN

Więcej informacji >