Gruzja | ZAKOŃCZONA

  • Kierunek: Gruzja
  • Czas: 9 dni
  • Kiedy: Od 23 czerwca do 01 lipca 2017

Gruzja to stan umysłu! Także naszych Podróżników sprzed roku. Przyjaźnie trwają bowiem do dziś. Tym razem postanowiliśmy ruszyć go Gruzji śladem jej smaków. Chcemy poznać lokalnych pasterzy, wziąć udział w biesiadzie, zakosztować doskonałego wina i jeździć konno, podziwiając zapierające dech w piersiach widoki… Dacie się zaprosić?

Dzień 1 – 23 czerwca

Spotkanie na lotnisku  Okęcie w Warszawie. Bezpośredni wieczorny lot do Gruzji.

Dzień 2 – 24 czerwca

Nad ranem lądujemy w stolicy Tbilisi. Po zameldowaniu w hotelu i śniadaniu ruszamy poznawać miasto. Czeka nas spacer w pięknej scenerii! Później krótki odpoczynek.

Gwoździem programu będzie jednak nauka tańca gruzińskiego pod okiem najznakomitszych instruktorów! Kiedy już opanujemy sztukę tańca, pójdziemy do miejskich łaźni termalnych.
Nocleg w Tbilisi.

Dzień 3 – 25 czerwca

Po śniadaniu wyjeżdżamy z Tbilisi i jedziemy do Mtskhety. To pierwsza stolica Gruzji. Zwiedzimy tam przepiękną katedrę Svetistkhoveli wpisaną na Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO. Później czeka nas miła wizyta u lokalnego winiarza, gdzie zakosztujemy najlepszego gruzińskiego wina.

🙌🏻

A post shared by ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀MGIMO girl 🎓 Lawyer (@the___hater) on

Później ruszamy na rafting po rzece Aragvi. Nie zabraknie pięknych widoków, bo Gruzja potrafi zatrzymywać dech w piersiach!

Po zakończeniu spływu ukoronowanie dnia, czyli wspólna kolacja i biesiadowanie nad rzeką. Wieczorem wrócimy na nocleg do Tbilisi.

Dzień 4 – 26 czerwca

Tuż po śniadaniu ruszamy naprzeciw przygodzie. Jedziemy przez przełęcz Gombori na wysokości 1700m. Docelowo dotrzemy do Pankisi, regionu zamieszkiwanego przez Czeczeńców, tzw. Kistyńców.

Kiedy tam dotrzemy, czeka nas wspaniała nagroda – pokaz śpiewu pieśni czeczeńskich w plenerze. To będzie duchowa uczta!

A skoro o uczcie mowa – zaraz po zabawach tanecznych weźmiemy udział w kulinarnych warsztatach kuchni czeczeńskiej. Pod okiem lokalnych mistrzów przygotujemy niezwykłe specjały. Na noc zostaniemy u rodziny czeczeńskiej.

Dzień 5 – 27 czerwca

Z Pankisi wyjeżdżamy zaraz po śniadaniu. Przejedziemy specjalnym ciężarowym ZILem w góry do osady pasterskiej Tybetani. Tam ruszymy na trekking. Chętni mogą jechać konno! A widoki będą po prostu… oszałamiające.

Kiedy dotrzemy na miejsce, znów nie zaśniemy szybko… Biesiada czeczeńska, przygotowanie szaszłyków z barana, opowieści i tańce czeczeńskie zawrócą nam w głowie! A kiedy w końcu nastąpi kres biesiady, zostajemy na nocleg w chatkach pasterskich i namiotach.

#georgia 🖼

A post shared by Nastasia Yakubovskaya 💗 (@chulpanchik4) on

Dzień 6 – 28 czerwca

Po solidnym, czeczeńskim śniadaniu, wychodzimy z obozowiska i dojeżdżamy do Tybetani, Przejeżdżamy ZILEM do innego obozu pasterskiego w Khorojani. Tam czekać będzie czeczeński pastuch, zaprosi nas na orzeźwiającą kąpiel w górskiej rzece. Ruszymy na kolejny trekking.

Po wysiłku będziemy uczestniczyć w przygotowaniu potraw czeczeńskich, wieczorem dojenie krów (to dopiero przeżycie!). Nocujemy w obozie pasterskim, częściowo w namiotach.

Dzień 7 – 29 czerwca

Rankiem, zaraz po śniadaniu, wychodzimy z obozowiska i ruszamy w kierunku Panskisi. Tam zatrzymamy się na chwilę u czeczeńskiej rodziny, która przygotuje dla nas niewielki poczęstunek. Następnie będziemy jechać przez Dolinę Alazańską, do Temi Community w Gremi. Gremi to organizacja zajmująca się opieką dzieci osieroconych wytwarzająca własną żywność oraz wino. Być może uda nam się rozegrać z dzieciakami mecz i zjeść wspólny posiłek.

Następnie ruszamy do winnicy w Gurjaani. Biesiada i nocleg właśnie tam.

#gurjaani #orthodoxchurch in #kakheti #georgia This church dates back to 8th century! History everywhere. #thegcountry

A post shared by Kieran Everenough (@keverenough) on

Dzień 8 – 30 czerwca

Zjemy śniadanie i ruszamy dalej. W planach mamy degustację wina w winiarni Schumi Wine Company oraz zwiedzanie muzeum wina z wykopaliskami datowanymi na ponad 3000 lat. Pojedziemy do miasteczka Telavi – obecnej stolicy regionu Kakhetia. Odwiedzimy lokalny bazar i lokalnego producenta sera pleśniowego. Zobaczymy cały proces na własne oczy. Zjemy tam lunch.

#Georgian #Food #Prepared #Specially #For #Us #By #Best #People #From #Temi #Community 💜

A post shared by Marye Ⓜ️ (@maryemakaridze) on

Powrót do Gurjaani, gdzie po raz ostatni weźmiemy udział w warsztatach kulinarnych. Przygotujemy gruzińskie potrawy i odpoczniemy przed wyjazdem na lotnisko.

#хинкали #hinkali #kokopellitrip #tbilisi #travel #georgia #национальныеблюда #грузинскаякухня #georgiafood

A photo posted by Екатерина Исаева (@katerina_issaeva) on

Dzień 9 – 1 lipca

Wyruszamy na lotnisko. Lot powrotny do Polski.

Abanotubani – is the ancient district of Tbilisi, Georgia, known for its sulfuric baths.Located at the eastern bank of the Mtkvari River at the foot of Narikala fort across Metekhisubani, Abanotubani is an important historic part of the city. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ისტორიული ცნობებით XIII ს. თბილისში მინერალური წყლის 65 აბანო ყოფილა. თბილისის აბანოებზე ცნობებს გვაწვდიან XIII-XIV სს. ვენეციელი მოგზაური მარკო პოლო, XVIII ს. რუსი ვაჭარი ვასილ გაგარა, ასევე ვახუშტი ბაგრატიონი, რომელიც თბილისში ექვს აბანოს ითვლის. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ Абанотубани – квартал в центре Тбилиси, известный своим комплексом бань. Построенные в разное время в XVII—XIX веках, нынешние бани формируют собой отдельный квартал города, являющийся популярным местом как среди жителей города, так и у многочисленных туристов. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ #georgia #tbilisi #abanotubani #travel #travveling #kakheti #batumi #gudauri #kazbegi #wine #unesco #грузия #тбилиси #абанотубани #кахети #батуми #гудаури #казбеги #турывгрузию #architecture #кахети #сванети

A post shared by Georgia • საქართველო • Грузия (@georgia_blog) on

Cena zawiera

  • Bilety lotnicze
  • Zakwaterowanie **, ***
  • Transport na miejscu
  • Ubezpieczenie
  • Przewodnika (PL | ENG)
  • Wyżywienie

Cena nie zawiera

  • Napojów i alkoholu
  • Biletów wstępu
  • Zwyczajowych napiwków
  • Ewentualnych opłat za filmowanie i fotografowanie

Wszyscy obywatele Polscy, bez względu na cel przyjazdu do Gruzji, mogą wjechać do Gruzji po dniu 8 czerwca 2015 r. w ruchu bezwizowym oraz przebywać tu do 365 dni. W tym okresie muszą opuścić terytorium Gruzji, przy czym kolejny wjazd rozpoczyna nowy okres 365 dni w ruchu bezwizowym. Obywatele Polscy mogą przekraczać granicę zarówno na paszporcie jak i dowodzie osobistym. Nie podlegają również po przyjeździe do Gruzji obowiązkowi meldunkowemu. Ambasada RP w Tbilisi zwraca także uwagę, że zgodnie z gruzińskim prawem wjazd do Gruzji z terytorium Federacji Rosyjskiej przez separatystyczny region Abchazji i Region Cchinwali (Osetia Południowa) jest zabroniony. Jednocześnie ze względu na bezpieczeństwo stanowczo odradzamy przekraczanie linii administracyjnych terytoriów separatystycznych przez cudzoziemców od strony Gruzji, tj. z obszarów kontrolowanych przez władze gruzińskie.

Do Gruzji można wwieźć leki wyłącznie niezbędne dla osobistego leczenia w maksymalnej ilości 10 standardowych opakowań. Należy pamiętać, iż w przypadku leków zawierających substancje psychoaktywne, na granicy należy okazać kopię recepty oraz kopię certyfikatu potwierdzającego uprawnienia do wykonywania zawodu wystawiającego receptę lekarza wraz z tłumaczeniami na język angielski. Wwieźć można ilość leku wystarczającą na okres do 31 dni. Zwracamy uwagę, że niektóre leki dostępne w Polsce bez recepty, w Gruzji mogą być kwalifikowane jako środki odurzające i substancje psychotropowe. Jednocześnie uczulamy, że gruzińskie służby graniczne działają w tym zakresie bardzo restrykcyjnie. Okazanie leku na granicy z pytaniem, czy jego wwiezienie jest legalne, może prowadzić do przekazania sprawy do prokuratury. Można wwieść również, bez deklaracji celnej, kwotę do 14.000 euro. Gruzińskie przepisy ograniczają ilość wwożonej ilości alkoholu do 4 litrów. W drodze powrotnej warto pamiętać, iż zgodnie z przepisami unijnymi na obszar celny UE można wwieźć do kraju 1 litr alkoholu powyżej 22% (dotyczy to również 80-procentowego alkoholu etylowego) albo 2 litry alkoholu o mocy do 22%, dodatkowo 4 litry wina, 16 litrów piwa oraz do 200 sztuk papierosów. W przypadku konieczności wwiezienia leków na receptę (w tym leków psychotropowych), konieczne jest przetłumaczenie recepty na język angielski. Recepta powinna zawierać informację o zalecanym dozowaniu leków przez pacjenta. Ilość w ten sposób wwożonych leków nie może przekraczać 10-ciu opakowań.

Przemyt, posiadanie oraz sprzedaż nawet najmniejszej ilości narkotyków lub środków psychotropowych są surowo karane (powszechnie stosuje się areszt tymczasowy). W pozostałych przypadkach kodeks karny nie odbiega swoimi rozwiązaniami od standardów międzynarodowych.

Bezwzględnie zalecamy posiadanie ubezpieczenia turystycznego na kwotę co najmniej 30.000 euro pokrywającego koszty leczenia oraz transport chorego do Polski. W przypadku konieczności skorzystania z opieki zdrowotnej, oczekiwane jest uregulowanie rachunków na miejscu lub przekazanie danych ubezpieczyciela. Ponadto zwracamy uwagę, iż osoby planujące wycieczki górskie powinny mieć szczególny typ ubezpieczenia pokrywającego koszty akcji ratunkowych w górach (np.: PZU Bezpieczny Powrót; Alpenverein). Nie zmienia to jednak faktu, iż gruzińskie służby mają znacznie ograniczoną możliwość użycia śmigłowca w czasie akcji ratunkowej. W Gruzji nie istnieje wyspecjalizowana górska służba ratunkowa. W Gruzji nie ma obowiązku posiadania ubezpieczenia komunikacyjnego OC, w związku z czym nie jest ono wymagane przy wjeździe do kraju. Stanowczo zalecamy jednak po wjeździe do Gruzji wykupienie ubezpieczeń komunikacyjnych. W razie wypadku nieposiadanie ubezpieczenia naraża na poważne problemy prawne.

Nie są wymagane żadne szczepienia dla podróżnych. Należy wykazać jednak ostrożność przy zakupie żywności, zwłaszcza na bazarach. Woda w sieci wodociągowej w większości miast nadaje się do bezpośredniego spożycia, jednak jest silnie chlorowana. W związku z występowaniem wysokich temperatur w lecie okresowo w wielu zbiornikach wodnych, jak jeziora i stawy, może obowiązywać zakaz kąpieli ze względu na występowanie w nich bakterii. Na górskich łąkach bardzo rozpowszechnioną rośliną jest silnie uczulający, przypominający koper, Barszcz Sosnowskiego. Należy zdecydowanie unikać kontaktu z tą rośliną. Sok znajdujący się w łodydze i włoskach gruczołowych zawiera fotokumaryny, które w kontakcie ze skórą i pod wpływem światła słonecznego powodują poważne poparzenia i pęcherze, mają działanie rakotwórcze i teratogenne. Kontakt z rośliną może wywoływać też podrażnienia dróg oddechowych, nudności, wymioty, biegunkę, bóle głowy i zapalenie spojówek. Objawy skórne są trudne do leczenia i mogą utrzymywać się nawet przez kilka lat. W przypadku kontaktu z barszczem Sosnowskiego należy jak najszybciej przemyć skórę wodą z mydłem i przez kilka dni unikać światła słonecznego. Jeśli wystąpią objawy w postaci oparzeń, pęcherzy i złego samopoczucia, należy skontaktować się z lekarzem. Publiczna służba zdrowia w Gruzji jest na bardzo niskim poziomie. Opieka medyczna dla turystów jest w pełni odpłatna. W Tbilisi i większych miastach czynne są prywatne przychodnie lekarskie (istnieje możliwość hospitalizacji). Wizyta w klinice prywatnej kosztuje równowartość 20-30 euro.

W Gruzji uznawane jest polskie prawo jazdy. Zgodnie z przepisami tranzytowymi osoba podróżująca samochodem osobowym może pozostawać na terenie Gruzji do 90 dni bez obowiązku przerejestrowania samochodu oraz oclenia. W sytuacji gdy właściciel pojazdu zamierza zostać na terenie Gruzji dłużej, musi dokonać czasowej rejestracji na okres nie dłuższy niż 3 lata. Tymczasowa rejestracja zwalnia właściciela od obowiązku oclenia samochodu. Cała procedura trwa około 2 dni, a jego koszt wynosi około 270 GEL. Przed wyjazdem z Gruzji właścicielowi zwracane są polskie tablice rejestracyjne. Formalności związanych z rejestracją należy dopełnić w Agencji Obsługi w mieście Rustawi. Przy wjeździe samochodem osobowym nie będącym własnością kierującego, wymagane jest posiadanie umowy w formie aktu notarialnego (najczęściej użyczenie, najem) przetłumaczonej na język gruziński, rosyjski lub angielski, zawartej między właścicielem a użytkownikiem pojazdu. Dla turystów podróżujących samochodem nie jest obowiązkowe ubezpieczenie AC, niemniej jednak ze względu na ruch i sposób jazdy w Gruzji zalecamy jego wykupienie po wjeździe na terytorium Gruzji. Kierowcy i piesi często nie przestrzegają zasad ruchu drogowego, dlatego poruszanie się po drogach wymaga dużej ostrożności. Dozwolona prędkość w terenie zabudowanym to 60 km/h a w niezabudowanym 90 km/h. Istotnym zagrożeniem, szczególnie w nocy, są zwierzęta (krowy, owce, konie) bardzo często przeganiane przez drogę lub pozostawiane bez opieki w jej pobliżu. W Gruzji występują samochodowe szlaki turystyczne o podwyższonym stopniu ryzyka. Dla przykładu droga w Tuszeti (do wsi Omalo), szczególne niebezpieczna jest za przełęczą, gdzie w godzinach popołudniowych dochodzi do jej oblodzenia. Do niebezpiecznych dróg zalicza się również drogę z Uszguli do Lentechi. Gruzińscy kierowcy luźno podchodzą do zasad ruchu drogowego, nie są przyzwyczajeni do rowerzystów na drogach, a brawura i ryzykowne zachowania na drogach są powszechne. Rowerzystom zalecamy omijanie głównych tras na rzecz alternatywnych, nawet gdyby odbywało się to kosztem większej odległości lub gorszej jakości drogi. W szczególności dotyczy to długiego, słabo wietrzonego i wąskiego tunelu Rikoti (pod przełęczą oddzielająca Gruzję Zachodnią od Wschodniej) - możliwy objazd to zapasowa droga przez przełęcz nad tunelem lub równoległa droga przez Kharagauli, w większości gruntowa. Kolejny niebezpieczny odcinek to autostrada Tbilisi - Gori. Alternatywą dla niej jest malownicza asfaltowa droga wzdłuż rzeki Mtkvari. Stanowczo odradzamy również przejazd rowerem „Gruzińską Drogą Wojenną” Tbilisi - Stepancminda. Jest to główny szlak tranzytowy Kaukazu na osi północ-południe, w związku z czym natężenie ruchu, w szczególności TIR, jest wysokie. Jednojezdniowy charakter drogi, w połączeniu z brakiem pobocza, licznymi zakrętami, znacznymi przewyższeniami, częstymi oblodzeniem i słabej jakości nawierzchnią sprawiają, że trasa ta jest bardzo wymagająca i niebezpieczna.

Władze Gruzji nie sprawują kontroli nad okupowanymi terytoriami Abchazji i Regionu Cchinwali (Osetia Płd.). Dla Państwa bezpieczeństwa stanowczo odradzamy podejmowanie jakichkolwiek prób wjazdu na ww. terytoria. Sprawowanie opieki konsularnej na ww. terytoriach jest praktycznie niemożliwe. Zwracamy także uwagę, że zgodnie z gruzińskim prawem wjazd do Gruzji z terytorium Federacji Rosyjskiej przez separatystyczny region Abchazji i Region Cchinwali (Osetia Południowa) jest zabroniony i podlega odpowiedzialności karnej. Na pozostałym terytorium Gruzji nie ma ograniczeń w podróżowaniu. W większości regionów poziom bezpieczeństwa jest zadawalający, niemniej jednak należy oczywiście zachować podstawową ostrożność. Sieć połączeń kolejowych między miastami jest słabo rozwinięta, ale możliwe jest podróżowanie pociągiem między głównymi miastami. Liczni przewoźnicy prywatni oferują tanie połączenia mikrobusami. Wielkim problemem pozostaje jednak bardzo niebezpieczny sposób jazdy gruzińskich kierowców oraz stan techniczny poruszających się po drogach pojazdów. Stanowczo rekomendujemy uprzejme zwrócenie uwagi kierowcy mikrobusu, gdyby jego jazda zagrażała Państwa bezpieczeństwu.

Ogólny poziom bezpieczeństwa w Gruzji jest zadowalający. Nie mniej jednak zdarzają się przestępstwa, których ofiarami padają turyści. Policja jest pozytywnie nastawiona do obcokrajowców i chętnie im pomaga. Znajomość języka angielskiego może być jednak ograniczona. Przydatny może okazać się język rosyjski. Podczas rozmów z Gruzinami rekomendujemy unikania tematów politycznych, które mogą okazać się zarzewiem konfliktu. Należy mieć na uwadze, że niektóre postacie historyczne są inaczej oceniane w Polsce i w Gruzji. Co roku odnotowuje się w Gruzji przypadki śmierci turystów, w tym także obywateli polskich, związane z uprawianiem turystyki górskiej. Wychodząc w wysokie góry (np. okolice Kazbeku i Tetnuldi) należy bezwzględnie mieć raki, czekan i być związanym liną ratunkową w minimum trzyosobowych grupach. Stanowczo odradzamy zdobywanie szczytów bez miejscowego przewodnika. Szczególne zagrożenie stanowi masyw Kazbek. Z roku na rok na lodowcu (powyżej 3000 m n.p.m.) pojawia się coraz więcej szczelin. Mają one nawet do kilkudziesięciu metrów głębokości i często są ukryte pod przewianym śniegiem i materiałem skalnym. Upadek w taką szczelinę praktycznie zawsze kończy się śmiercią. W Gruzji nie istnieje system ratownictwa górskiego, przypominający polski GOPR. Najczęściej za akcję ratowniczą odpowiadają lokalne komisariaty policji, do poszukiwań i transportu bywa włączane wojsko. Nawet w najpopularniejszych regionach, takich jak okolice Kazbeku, Swanetia, Borżomi ten system ma bardzo ograniczoną sprawność. Ratownicy ze względu na duże przewyższenia i brak sprzętu (w tym śmigłowca ratunkowego) docierają na miejsce wypadku zazwyczaj dopiero po upływie 24h. Nie podejmują również akcji ratunkowych w przypadku niekorzystnych warunków pogodowych. Sygnał nadajników GSM często nie pokrywa swoim zasięgiem wysokich gór. Należy więc zakładać, że w przypadku sytuacji awaryjnej wezwanie pomocy może okazać się niemożliwe. W przypadku zagrożenia życia należy dzwonić na numer alarmowy - 112.

Ponad 80% mieszkańców Gruzji deklaruje przynależność do Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego, około 9% obywateli to muzułmanie (Gruzini w Adżarii i Azerowie w Kvemo Kartlii), 4% należy do Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego, 2% do Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. Katolicy stanowią w Gruzji około 1 proc. Możliwy jest udział w niedzielę w katolickich mszach świętych w całej Gruzji. W stolicy Tbilisi w kościele Piotra i Pawła, ul. Iv. Javakhishvili 55 (msze św. niedzielne o godz. 10.00 - po angielsku, 11.30 - po gruzińsku, 14.00 - po ormiańsku, 17.00 - po łacinie i w jęz. rosyjskim). W większości cerkwi dostępnych dla turystów od zwiedzających wymaga się skromnego ubioru, długiej spódnicy lub spodni, nakrycia głowy u kobiet (chusta).

Warunki codziennego życia w Gruzji polepszają się. Występują jeszcze okresowe przerwy w dostawie prądu i wody, przede wszystkim na prowincji. W miastach, oprócz autobusów, środkiem komunikacji są kursujące po wyznaczonych trasach mikrobusy. Są one tanie, jednak dość często zdarzają się w nich kradzieże kieszonkowe. Nie ma możliwości wymiany polskiej waluty na gruzińskie lari, w kantorach najczęściej wymieniane waluty to euro i dolar. Większość gruzińskich urzędów pracuje od 10.00 do 18.00 (w niektórych jest godzinna przerwa między 13.00 a 14.00). Sklepy z reguły otwarte są w godz. 10.00-18.00 lub 20.00, sklepy spożywcze od 9.00 do 20.00, a często do 23.00.

Zarezerwuj miejsce

Chcesz dołączyć do naszej wyprawy? Tutaj możesz się zapisać i poznać szczegóły! Jeżeli masz pytania – zespół goforworld.com jest do twojej dyspozycji.

Uzupełnij formularz lub napisz na adres
biuro@goforworld.com

Pozostałe podróże

zobacz wszystkie

KOLUMBIA z Intoamericas!

  • Kierunek: Kolumbia
  • Czas: 14 dni
  • Kiedy: Od 14 do 27 lutego 2018

Ruszamy w podróż pachnącą kawą i dziką przyrodą! Zapomnijmy o zimie – w lutym 2018 będziemy w Kolumbii!

Przewidywana cena za 1 osobę dorosłą 20 953 PLN

Więcej informacji >

Kamczatka | Kraina wulkanów

  • Kierunek: Kamczatka
  • Czas: 13 dni
  • Kiedy: Od 29 czerwca do 11 lipca 2018

Kraina wulkanów, gejzerów, a także niedźwiedzi, łososi, monstrualnych homarów i niesamowitych widoków, których nie znajdziemy nigdzie indziej na świecie! Ruszacie z nami?

Przewidywana cena za 1 osobę dorosłą 24 200 PLN

Więcej informacji >