Gruzja 2019

  • Kierunek: Gruzja
  • Czas: 7 dni
  • Kiedy: Od 17 do 23 maja 2019

Gruzja to stan umysłu! Także dla naszych Podróżników sprzed roku. Przyjaźnie trwają bowiem do dziś. Tym razem postanowiliśmy ruszyć go Gruzji śladem jej smaczków. Chcemy być blisko ludzi, wziąć udział w biesiadzie, zakosztować doskonałego wina i spłynąć górską rzeką, podziwiając przez cały czas zapierające dech w piersiach widoki… Dacie się zaprosić?

Dzień 1: Wylot z Warszawy do Gruzji/Tbilisi;

Rozpoczynamy naszą wielką przygodę – wylatujemy z Warszawy do Tbilisi.

pin

Dzień 2: Tbilisi/Vardzia;

Rankiem zakwaterujemy się w hotelu. Po śniadaniu czeka nas przejazd przez tereny wulkaniczne u stóp największego wulkanu Didi Abuli (3300 m). Poznamy tam mniszki, wyrabiające oryginalne produkty spożywcze. Będzie można zakupić u nich kilka wyrobów. Udamy się do Vardzi, niesamowitego, skalnego miasta z XIII w,. pełnego grot wykutych w skale. Kolację i nocleg uroczej, rodzinnej agroturystyce pod granicą z Turcją. Czas na pierwszą biesiadę!

pin

Dzień 3: Rabati/Borjomi/Tbilisi;Sighnaghi/Gurjaani;

Po śniadaniu ruszamy do miejscowości Akhlatsikhe, aby zobaczyć największą, XVII-wieczną twierdzę w Gruzji, czyli Rabati. Następnie przejedziemy do miasteczka Borjomi (gruzińskiej Krynicy), gdzie zwiedzimy park zdrojowy i zrelaksujemy się w klimatycznych baniach. Wrócimy do Tbilisi, zrobimy zakupy na lokalnym bazarze, a na kolacje udamy się do winiarza. Nocleg w hotelu.

pin

Dzień 4: Sighnaghi/Gurjaani;

Po śniadaniu opuszczamy stolicę, aby dotrzeć do miasta Sighnaghi, malowniczo położonego na wzgórzu, z pięknym widokiem na Kaukaz. Udamy się stamtąd do winnicy w Gurjaani, w której ugości nas nasz Przewodnik. Damy się zaczarować sielskiemu klimatowi i autentycznej historii…

pin

Zobaczymy, jak robi się dobre gruzińskie wino i czaczę (samogon gruziński). Idealnie pasują do wieczornej biesiady, czyli Supry. Towarzyszyć nam będzie, oczywiście, Tamada. Typowym gruzińskim toastom nie będzie końca: gaumarjos! Nocleg w winnicy w pokojach kilkuosobowych.

Dzień 5: Akhmeta/Shatili;

Rano przyjazd do miejscowości Akhmeta, gdzie przesiądziemy się do samochodów 4×4. Zacznie się przygoda! Najpierw dojedziemy do rzeki Aragvi, na której skosztujemy raftingu. Bądźmy pewni, że gruzińskie górskie rzeki potrafią dostarczyć sporo emocji. Po nich urządzimy sobie piknik na łonie natury. Następnie wyjedziemy trudną technicznie górską drogą na przełęcz 2700m z panoramicznym widokiem na Kaukaz.

Stamtąd dotrzemy do Shatili, średniowiecznego miasteczka zbudowanego w całości z łupków, nad którym pieczę sprawuje jedna rodzina o wielu pokoleń. Będziemy mięli niezwykła okazję zostać na noc w jednym z łupkowych domów (pokoje wieloosobowe).

pin

Dzień 6: Mutso/Tbilisi;

Po śniadaniu ruszymy do średniowiecznej twierdzy kamiennej Mutso, wpisanej na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Czeka nas trekking do wież kamiennych. Później wrócimy do Tblisi i zażyjemy relaksu w łaźni. Wieczorem będziemy zwiedzać miasto, które po zmierzchu jest naprawdę oszałamiające. Pożegnalną kolację zjemy w restauracji, a atmosferę biesiady podkręci dodatkowo pokaz folklorystyczny. Nocujemy w hotelu.

Dzień 7: Wylot do Polski;

We wczesnych godzinach porannych żegnamy się z Gruzją i wracamy do Polski.

Cena zawiera

  • noclegi w hotelach *** (pokoje dwuosobowe) i na agroturystyce w Vardzi, Shatili i Gurjaani (wieloosobowe)
  • pełne wyżywienie: śniadania, lunche i kolacje
  • transport autobusem klimatyzowanym
  • wynajęcie samochodów 4x4 do przejazdu: Akhmeta-Shatili-Mutso-Tbilisi
  • suprę gruzińską w winnicy z pokazem folklorystycnym
  • wejście do wszystkich odwiedzanych miejsc
  • polskiego przewodnika
  • ubezpieczenie

Cena nie zawiera

  • biletów lotniczych
  • dopłaty do pokoju jednoosobowego
  • atrakcji niezawartych w programie

Wszyscy obywatele Polscy, bez względu na cel przyjazdu do Gruzji, mogą wjechać do Gruzji po dniu 8 czerwca 2015 r. w ruchu bezwizowym oraz przebywać tu do 365 dni. W tym okresie muszą opuścić terytorium Gruzji, przy czym kolejny wjazd rozpoczyna nowy okres 365 dni w ruchu bezwizowym. Obywatele Polscy mogą przekraczać granicę zarówno na paszporcie jak i dowodzie osobistym. Nie podlegają również po przyjeździe do Gruzji obowiązkowi meldunkowemu. Ambasada RP w Tbilisi zwraca także uwagę, że zgodnie z gruzińskim prawem wjazd do Gruzji z terytorium Federacji Rosyjskiej przez separatystyczny region Abchazji i Region Cchinwali (Osetia Południowa) jest zabroniony. Jednocześnie ze względu na bezpieczeństwo stanowczo odradzamy przekraczanie linii administracyjnych terytoriów separatystycznych przez cudzoziemców od strony Gruzji, tj. z obszarów kontrolowanych przez władze gruzińskie.

Do Gruzji można wwieźć leki wyłącznie niezbędne dla osobistego leczenia w maksymalnej ilości 10 standardowych opakowań. Należy pamiętać, iż w przypadku leków zawierających substancje psychoaktywne, na granicy należy okazać kopię recepty oraz kopię certyfikatu potwierdzającego uprawnienia do wykonywania zawodu wystawiającego receptę lekarza wraz z tłumaczeniami na język angielski. Wwieźć można ilość leku wystarczającą na okres do 31 dni. Zwracamy uwagę, że niektóre leki dostępne w Polsce bez recepty, w Gruzji mogą być kwalifikowane jako środki odurzające i substancje psychotropowe. Jednocześnie uczulamy, że gruzińskie służby graniczne działają w tym zakresie bardzo restrykcyjnie. Okazanie leku na granicy z pytaniem, czy jego wwiezienie jest legalne, może prowadzić do przekazania sprawy do prokuratury. Można wwieść również, bez deklaracji celnej, kwotę do 14.000 euro. Gruzińskie przepisy ograniczają ilość wwożonej ilości alkoholu do 4 litrów. W drodze powrotnej warto pamiętać, iż zgodnie z przepisami unijnymi na obszar celny UE można wwieźć do kraju 1 litr alkoholu powyżej 22% (dotyczy to również 80-procentowego alkoholu etylowego) albo 2 litry alkoholu o mocy do 22%, dodatkowo 4 litry wina, 16 litrów piwa oraz do 200 sztuk papierosów. W przypadku konieczności wwiezienia leków na receptę (w tym leków psychotropowych), konieczne jest przetłumaczenie recepty na język angielski. Recepta powinna zawierać informację o zalecanym dozowaniu leków przez pacjenta. Ilość w ten sposób wwożonych leków nie może przekraczać 10-ciu opakowań.

Przemyt, posiadanie oraz sprzedaż nawet najmniejszej ilości narkotyków lub środków psychotropowych są surowo karane (powszechnie stosuje się areszt tymczasowy). W pozostałych przypadkach kodeks karny nie odbiega swoimi rozwiązaniami od standardów międzynarodowych.

Bezwzględnie zalecamy posiadanie ubezpieczenia turystycznego na kwotę co najmniej 30.000 euro pokrywającego koszty leczenia oraz transport chorego do Polski. W przypadku konieczności skorzystania z opieki zdrowotnej, oczekiwane jest uregulowanie rachunków na miejscu lub przekazanie danych ubezpieczyciela. Ponadto zwracamy uwagę, iż osoby planujące wycieczki górskie powinny mieć szczególny typ ubezpieczenia pokrywającego koszty akcji ratunkowych w górach (np.: PZU Bezpieczny Powrót; Alpenverein). Nie zmienia to jednak faktu, iż gruzińskie służby mają znacznie ograniczoną możliwość użycia śmigłowca w czasie akcji ratunkowej. W Gruzji nie istnieje wyspecjalizowana górska służba ratunkowa. W Gruzji nie ma obowiązku posiadania ubezpieczenia komunikacyjnego OC, w związku z czym nie jest ono wymagane przy wjeździe do kraju. Stanowczo zalecamy jednak po wjeździe do Gruzji wykupienie ubezpieczeń komunikacyjnych. W razie wypadku nieposiadanie ubezpieczenia naraża na poważne problemy prawne.

Nie są wymagane żadne szczepienia dla podróżnych. Należy wykazać jednak ostrożność przy zakupie żywności, zwłaszcza na bazarach. Woda w sieci wodociągowej w większości miast nadaje się do bezpośredniego spożycia, jednak jest silnie chlorowana. W związku z występowaniem wysokich temperatur w lecie okresowo w wielu zbiornikach wodnych, jak jeziora i stawy, może obowiązywać zakaz kąpieli ze względu na występowanie w nich bakterii. Na górskich łąkach bardzo rozpowszechnioną rośliną jest silnie uczulający, przypominający koper, Barszcz Sosnowskiego. Należy zdecydowanie unikać kontaktu z tą rośliną. Sok znajdujący się w łodydze i włoskach gruczołowych zawiera fotokumaryny, które w kontakcie ze skórą i pod wpływem światła słonecznego powodują poważne poparzenia i pęcherze, mają działanie rakotwórcze i teratogenne. Kontakt z rośliną może wywoływać też podrażnienia dróg oddechowych, nudności, wymioty, biegunkę, bóle głowy i zapalenie spojówek. Objawy skórne są trudne do leczenia i mogą utrzymywać się nawet przez kilka lat. W przypadku kontaktu z barszczem Sosnowskiego należy jak najszybciej przemyć skórę wodą z mydłem i przez kilka dni unikać światła słonecznego. Jeśli wystąpią objawy w postaci oparzeń, pęcherzy i złego samopoczucia, należy skontaktować się z lekarzem. Publiczna służba zdrowia w Gruzji jest na bardzo niskim poziomie. Opieka medyczna dla turystów jest w pełni odpłatna. W Tbilisi i większych miastach czynne są prywatne przychodnie lekarskie (istnieje możliwość hospitalizacji). Wizyta w klinice prywatnej kosztuje równowartość 20-30 euro.

W Gruzji uznawane jest polskie prawo jazdy. Zgodnie z przepisami tranzytowymi osoba podróżująca samochodem osobowym może pozostawać na terenie Gruzji do 90 dni bez obowiązku przerejestrowania samochodu oraz oclenia. W sytuacji gdy właściciel pojazdu zamierza zostać na terenie Gruzji dłużej, musi dokonać czasowej rejestracji na okres nie dłuższy niż 3 lata. Tymczasowa rejestracja zwalnia właściciela od obowiązku oclenia samochodu. Cała procedura trwa około 2 dni, a jego koszt wynosi około 270 GEL. Przed wyjazdem z Gruzji właścicielowi zwracane są polskie tablice rejestracyjne. Formalności związanych z rejestracją należy dopełnić w Agencji Obsługi w mieście Rustawi. Przy wjeździe samochodem osobowym nie będącym własnością kierującego, wymagane jest posiadanie umowy w formie aktu notarialnego (najczęściej użyczenie, najem) przetłumaczonej na język gruziński, rosyjski lub angielski, zawartej między właścicielem a użytkownikiem pojazdu. Dla turystów podróżujących samochodem nie jest obowiązkowe ubezpieczenie AC, niemniej jednak ze względu na ruch i sposób jazdy w Gruzji zalecamy jego wykupienie po wjeździe na terytorium Gruzji. Kierowcy i piesi często nie przestrzegają zasad ruchu drogowego, dlatego poruszanie się po drogach wymaga dużej ostrożności. Dozwolona prędkość w terenie zabudowanym to 60 km/h a w niezabudowanym 90 km/h. Istotnym zagrożeniem, szczególnie w nocy, są zwierzęta (krowy, owce, konie) bardzo często przeganiane przez drogę lub pozostawiane bez opieki w jej pobliżu. W Gruzji występują samochodowe szlaki turystyczne o podwyższonym stopniu ryzyka. Dla przykładu droga w Tuszeti (do wsi Omalo), szczególne niebezpieczna jest za przełęczą, gdzie w godzinach popołudniowych dochodzi do jej oblodzenia. Do niebezpiecznych dróg zalicza się również drogę z Uszguli do Lentechi. Gruzińscy kierowcy luźno podchodzą do zasad ruchu drogowego, nie są przyzwyczajeni do rowerzystów na drogach, a brawura i ryzykowne zachowania na drogach są powszechne. Rowerzystom zalecamy omijanie głównych tras na rzecz alternatywnych, nawet gdyby odbywało się to kosztem większej odległości lub gorszej jakości drogi. W szczególności dotyczy to długiego, słabo wietrzonego i wąskiego tunelu Rikoti (pod przełęczą oddzielająca Gruzję Zachodnią od Wschodniej) - możliwy objazd to zapasowa droga przez przełęcz nad tunelem lub równoległa droga przez Kharagauli, w większości gruntowa. Kolejny niebezpieczny odcinek to autostrada Tbilisi - Gori. Alternatywą dla niej jest malownicza asfaltowa droga wzdłuż rzeki Mtkvari. Stanowczo odradzamy również przejazd rowerem „Gruzińską Drogą Wojenną” Tbilisi - Stepancminda. Jest to główny szlak tranzytowy Kaukazu na osi północ-południe, w związku z czym natężenie ruchu, w szczególności TIR, jest wysokie. Jednojezdniowy charakter drogi, w połączeniu z brakiem pobocza, licznymi zakrętami, znacznymi przewyższeniami, częstymi oblodzeniem i słabej jakości nawierzchnią sprawiają, że trasa ta jest bardzo wymagająca i niebezpieczna.

Władze Gruzji nie sprawują kontroli nad okupowanymi terytoriami Abchazji i Regionu Cchinwali (Osetia Płd.). Dla Państwa bezpieczeństwa stanowczo odradzamy podejmowanie jakichkolwiek prób wjazdu na ww. terytoria. Sprawowanie opieki konsularnej na ww. terytoriach jest praktycznie niemożliwe. Zwracamy także uwagę, że zgodnie z gruzińskim prawem wjazd do Gruzji z terytorium Federacji Rosyjskiej przez separatystyczny region Abchazji i Region Cchinwali (Osetia Południowa) jest zabroniony i podlega odpowiedzialności karnej. Na pozostałym terytorium Gruzji nie ma ograniczeń w podróżowaniu. W większości regionów poziom bezpieczeństwa jest zadawalający, niemniej jednak należy oczywiście zachować podstawową ostrożność. Sieć połączeń kolejowych między miastami jest słabo rozwinięta, ale możliwe jest podróżowanie pociągiem między głównymi miastami. Liczni przewoźnicy prywatni oferują tanie połączenia mikrobusami. Wielkim problemem pozostaje jednak bardzo niebezpieczny sposób jazdy gruzińskich kierowców oraz stan techniczny poruszających się po drogach pojazdów. Stanowczo rekomendujemy uprzejme zwrócenie uwagi kierowcy mikrobusu, gdyby jego jazda zagrażała Państwa bezpieczeństwu.

Ogólny poziom bezpieczeństwa w Gruzji jest zadowalający. Nie mniej jednak zdarzają się przestępstwa, których ofiarami padają turyści. Policja jest pozytywnie nastawiona do obcokrajowców i chętnie im pomaga. Znajomość języka angielskiego może być jednak ograniczona. Przydatny może okazać się język rosyjski. Podczas rozmów z Gruzinami rekomendujemy unikania tematów politycznych, które mogą okazać się zarzewiem konfliktu. Należy mieć na uwadze, że niektóre postacie historyczne są inaczej oceniane w Polsce i w Gruzji. Co roku odnotowuje się w Gruzji przypadki śmierci turystów, w tym także obywateli polskich, związane z uprawianiem turystyki górskiej. Wychodząc w wysokie góry (np. okolice Kazbeku i Tetnuldi) należy bezwzględnie mieć raki, czekan i być związanym liną ratunkową w minimum trzyosobowych grupach. Stanowczo odradzamy zdobywanie szczytów bez miejscowego przewodnika. Szczególne zagrożenie stanowi masyw Kazbek. Z roku na rok na lodowcu (powyżej 3000 m n.p.m.) pojawia się coraz więcej szczelin. Mają one nawet do kilkudziesięciu metrów głębokości i często są ukryte pod przewianym śniegiem i materiałem skalnym. Upadek w taką szczelinę praktycznie zawsze kończy się śmiercią. W Gruzji nie istnieje system ratownictwa górskiego, przypominający polski GOPR. Najczęściej za akcję ratowniczą odpowiadają lokalne komisariaty policji, do poszukiwań i transportu bywa włączane wojsko. Nawet w najpopularniejszych regionach, takich jak okolice Kazbeku, Swanetia, Borżomi ten system ma bardzo ograniczoną sprawność. Ratownicy ze względu na duże przewyższenia i brak sprzętu (w tym śmigłowca ratunkowego) docierają na miejsce wypadku zazwyczaj dopiero po upływie 24h. Nie podejmują również akcji ratunkowych w przypadku niekorzystnych warunków pogodowych. Sygnał nadajników GSM często nie pokrywa swoim zasięgiem wysokich gór. Należy więc zakładać, że w przypadku sytuacji awaryjnej wezwanie pomocy może okazać się niemożliwe. W przypadku zagrożenia życia należy dzwonić na numer alarmowy - 112.

Ponad 80% mieszkańców Gruzji deklaruje przynależność do Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego, około 9% obywateli to muzułmanie (Gruzini w Adżarii i Azerowie w Kvemo Kartlii), 4% należy do Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego, 2% do Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. Katolicy stanowią w Gruzji około 1 proc. Możliwy jest udział w niedzielę w katolickich mszach świętych w całej Gruzji. W stolicy Tbilisi w kościele Piotra i Pawła, ul. Iv. Javakhishvili 55 (msze św. niedzielne o godz. 10.00 - po angielsku, 11.30 - po gruzińsku, 14.00 - po ormiańsku, 17.00 - po łacinie i w jęz. rosyjskim). W większości cerkwi dostępnych dla turystów od zwiedzających wymaga się skromnego ubioru, długiej spódnicy lub spodni, nakrycia głowy u kobiet (chusta).

Warunki codziennego życia w Gruzji polepszają się. Występują jeszcze okresowe przerwy w dostawie prądu i wody, przede wszystkim na prowincji. W miastach, oprócz autobusów, środkiem komunikacji są kursujące po wyznaczonych trasach mikrobusy. Są one tanie, jednak dość często zdarzają się w nich kradzieże kieszonkowe. Nie ma możliwości wymiany polskiej waluty na gruzińskie lari, w kantorach najczęściej wymieniane waluty to euro i dolar. Większość gruzińskich urzędów pracuje od 10.00 do 18.00 (w niektórych jest godzinna przerwa między 13.00 a 14.00). Sklepy z reguły otwarte są w godz. 10.00-18.00 lub 20.00, sklepy spożywcze od 9.00 do 20.00, a często do 23.00.

Zarezerwuj miejsce

Chcesz dołączyć do naszej wyprawy? Tutaj możesz się zapisać i poznać szczegóły! Jeżeli masz pytania – zespół goforworld.com jest do twojej dyspozycji.

Aby wysłać wiadomość, zapoznaj się z Informacją RODO
Uzupełnij formularz lub napisz na adres: biuro@goforworld.com

Zapisz się

Zarezerwuj miejsce

Chcesz dołączyć do naszej wyprawy? Tutaj możesz się zapisać i poznać szczegóły! Jeżeli masz pytania – zespół goforworld.com jest do twojej dyspozycji.

Aby wysłać wiadomość, zapoznaj się z Informacją RODO
Uzupełnij formularz lub napisz na adres: biuro@goforworld.com

Pozostałe podróże

zobacz wszystkie

Patagonia

  • Kierunek: Patagonia
  • Czas: 16 dni
  • Kiedy: Od 01 do 16 grudnia 2018

Ruszcie z nami w rejony zdumiewające swoją monumentalnością i czystością. Dajcie się poprowadzić do miejsc, które onieśmielają majestatem, ale równocześnie są przyjazne. Taka właśnie jest Patagonia!

Przewidywana cena za 1 osobę dorosłą 25 500 PLN

Więcej informacji >